Energie-toegang niet voldoende om armoede te bestrijden

Toegang tot energie is in arme regio's niet voldoende om armoede te bestrijden. Energieprogramma's moeten gecombineerd worden met microfinanciering en educatie om een optimaal resultaat te kunnen bereiken. Dat is de conclusie van een rapport van het United Nations Development Program (UNDP). Opgemerkt wordt dat de voorbije periode wereldwijd weliswaar tal van programma's werden opgezet om arme bevolkingsgroepen van energie te voordien, maar bleken de gebruikers onvoldoende financiële draagkracht te hebben om die middelen te kunnen betalen.

"De voorbije twintig jaar zijn talloze programma's opgezet om arme groepen van energie te voorzien voor verlichting en het bereiden van maaltijden, maar bij een groot gedeelte van deze projecten lag de focus teveel op het creëren van toegang tot een kabelaansluiting of apparatuur," aldus het rapport. "Een groot gedeelte van deze doelgroepen bleek die energie echter niet te kunnen betalen. Er is dus ook steun nodig bij het genereren van inkomen zodat de energie betaalbaar wordt. Microfinanciering en educatie kunnen hier een belangrijke rol in spelen."

In het rapport wordt opgemerkt dat bestaande projecten rond energie-toegang in Asia-Pacific hebben aangetoond dat energie-toegang het best kan worden gegarandeerd door begeleidende programma's voor de ontwikkeling van microfinanciering, transport-infrastructuur, telecommunicatie, onderwijs en gezondheidszorg. Ook wordt erop gewezen dat initiatieven best in groepsverband zouden worden genomen, wat het voor de operatoren immers aantrekkelijker zou maken om diensten aan te bieden.

Meer Amerikaanse gezinnen geconfronteerd met extreme armoede

In de Verenigde Staten moet één op de arme huishoudens proberen rond te komen met een dagbudget van maximaal 2 dollar per gezinslid. Dat is de conclusie van een rapport van het Amerikaanse National Poverty Center. Het voorbije jaar werden in de Verenigde Staten volgens het rapport 1,46 miljoen gezinnen met die zware armoede geconfronteerd, waaronder 2,8 miljoen kinderen. In het rapport wordt opgemerkt dat het aantal Amerikaanse gezinnen met zware armoede sinds het midden van de jaren negentig met bijna 130 procent is gestegen.

Er wordt wel opgemerkt dat een aantal programma's voor armoedebestrijding wel degelijk een impact blijken gehad te hebben. Het aantal kinderen in extreme armoede kon door hulpprogramma's van de overheid volgens het rapport worden gehalveerd. "Sinds het midden van de jaren negentig heeft de extreme armoede in de Verenigde Staten een belangrijke groei gekend, maar door een aantal overheidsprogramma's kon wel een buffer worden opgeworpen," merkt onderzoeksleider Luke Shaefer, professor aan de School of Social Work aan de University of Michigan, op.

In het midden van de jaren negentig, toen het Amerikaanse welzijnsbeleid grondig werd hervormd, verwegenwoordigde exterme armoede ongeveer 10 procent van de arme gezinnen. Dat is inmiddels echter gestegen tot 19 procent. Er wordt echter opgemerkt dat veel gezinnen met extreme armoede voor minstens één van hun kinderen beroep doet op de openbare gezondheidsverzekering, terwijl ook ongeveer 20 procent beroep doet op huursubsidies. Op die manier konden volgens het rapport een aantal extreme problemen worden afgezwakt.

Organisaties en media schetsen te simplistisch beeld over armoede

Zowel hoge als lage voedselprijzen leiden tot winnaars en verliezers. Sommige theorieën voerden in het verleden aan dat de armoede te wijten was aan de lage voedselprijzen, waarna een tegenbeweging de hoge voedselprijzen de schuld gaf. Beide theorieën zijn echter te simplistisch en lokken verkeerde beleidsbeslissingen uit. Dat is de conclusie van een rapport van wetenschappers aan de universiteiten van Leuven en Stanford. Ook media en maatschappelijke organisaties gaan volgens de wetenschappers te vaak mee in een eenzijdig verhaal.

In de gangbare theorieën wordt volgens de Amerikaans-Belgische studie onder meer landbouwers kunnen profiteren van de hoge voedselprijzen, terwijl stadsbewoners daarvan een negatieve impact zouden ondervinden. Ook dit stelling is volgens hen te simplistisch, aangezien kleine boeren ook het slachtoffer kunnen zijn van de hoge voedselprijzen, aangezien de aankoopprijs van voedingsproducten veel sterker stijgt dan de winst op de eigen productie. De onderzoekers stellen dat onder meer maatschappelijke organisaties de conclusies van ingewikkelde rapporten simplificeren om geld op te halen.

Ook de massamedia versimpelen volgens de onderzoekers het beeld door te focussen op emoties en schokkende gebeurtenissen. "Hierdoor ontstaat een vertekend beeld en lijkt bovendien de armoede en honger toe te nemen, terwijl er duidelijke aanwijzingen zijn dat die gevoelig is afgenomen," voeren ze aan. "De wetenschap is dankzij modellen beter in staat de invloeden van verschillende factoren op voedselprijzen en armoede te berekenen, maar daar wordt in de praktijk weinig mee gedaan."

Simplistische voorstellingen kunnen volgens de onderzoekers averechtse effecten hebben op de maatregelen die getroffen worden door overheden en maatschappelijke organisaties. "Landbouwontwikkeling is een goed initiatief, maar veel organisaties pleiten nog altijd voor het opheffen van handelsbarrières om de arme boeren te ondersteunen," wordt er nog aangevoerd. "De stijgende prijzen als gevolg van die maatregel zouden echter nadelig kunnen uitpakken voor die doelgroep."

Behoud biodiversiteit is meerwaarde voor arme bevolkingsgroepen

Gebieden die een prioriteit vormen voor het natuurbehoud, bieden verstrekken ook relatief hoge niveaus van ecosysteem-diensten zoals bestuiving, waterzuivering, voedselproductie en klimaatregulatie. De bescherming van die gebieden komt dan ook ten goede aan het welzijn van de bevolking. Het is echter moeilijk om daarrond een daadwerkelijk inkomstenmodel op te bouwen. Dat is de conclusie van een rapport van wetenschappers van Conservation International.

De onderzoekers benadrukken dat meer dan de helft van de ecosysteem-diensten die ten goede komen aan de armste bevolking van de wereld, terug te vinden zijn in gebieden die ook een hoge prioriteit genieten op het gebied van natuurbehoud. Bovendien ligt de waarde van de 25 procent meest belangrijke ecosystemen drie keer hoger dan de effectieve investeringen die moeten worden gedaan om deze gebieden te behouden.

Indien er effectieve mechanismes bestonden om de voordelen van de ecosysteem-diensten ook te laten gaan naar de bevolking die verantwoordelijk is voor het beheer van deze gebieden, zouden de wereldwijde voordelen voor arme gemeenschappen met ruim 50 procent stijgen. De onderzoekers ramen dat daardoor een extra inkomen van meer dan 1 dollar per dag zou kunnen gecreëerd worden voor ongeveer één derde van een totale bevolking van 1,1 miljard mensen die in extreem moeilijke omstandigheden moeten leven.

Er is volgens de onderzoekers een duidelijke relatie tussen biodiversiteit, de verstrekking van ecosysteem-services en armoede. "Dat kan door het beleid een instrument vormen om een betaalsysteem te ontwikkelen dat zowel de armoede als het verlies aan biodiversiteit kan aanpakken," voeren ze aan.

Wereldbevolking meest bezorgd over corruptie en armoede

Corruptie en armoede vormen bij de gewone bevolking wereldwijd de belangrijkste gespreksonderwerpen. Dat is de conclusie van een internationaal onderzoek van de BBC World Service. Ook bij de twee vorige edities van het onderzoek bleken deze onderwerpen helemaal bovenaan de lijst van gespreksonderwerpen te staan. In het nieuwe onderzoek is echter ook werkloosheid als belangrijk item naar voor gekomen. Werkloosheid staat samen met de inflatie op de derde plaats van de gespreksonderwerpen.

Er wordt wel opgemerkt dat de resultaten tussen de verschillende landen belangrijke variaties kunnen vertonen. In de Verenigde Staten, Frankrijk en Japan - stuk voor stuk rijke en ontwikkelde landen - is de staat van de wereldeconomie het belangrijkste gespreksonderwerp. Daarentegen wordt er in landen zoals Nigeria, India, Turkije, Indonesië, Nigeria en Peru vooral gesproken over corruptie. "Stuk voor stuk gaat het om ontwikkelingslanden met een slechte reputatie op het gebied van transparantie bij de overheid en het bedrijfsleven," aldus BBC World Service.

In een andere groep groeimarkten - zoals China, Rusland, Kenia en de Filipijnen - wordt vooral aandacht besteed aan de stijgende prijzen voor energie en voeding. In Latijns-Amerika daarentegen overheersen misdaad en geweld de gesprekken. De onderzoekers merken verder op dat de bevolking van ontwikkelde landen in het algemeen meer bezorgd is over problemen op langere termijn, zoals de klimaatverandering. Er wordt echter aan toegevoegd dat de klimaatverandering minder aandacht krijgt dan in het verleden.

Vorig jaar was de klimaatverandering het belangrijkste onderwerp in tien landen, maar dat geldt dit jaar alleen voor Duitsland en Groot-Brittannië.

Armoedestress heeft negatieve impact op studieresultaten

Armoedestress kan een negatieve impact hebben op de studieresultaten van jongeren uit lagere sociale klassen. Dat is de conclusie van een onderzoek van wetenschappers aan de New York University. De Amerikaanse onderzoekers merken op dat kinderen uit lagere sociale klassen door dat stressniveau vaak worden geremd in de ontwikkeling van een aantal functies die belangrijk zijn voor de schoolrijpheid. De onderzoekers stelden vast dat deze groep een hoger cortisol-niveau niveau vertoonde dat hun leeftijdsgenoten uit hogere sociale klassen.

Steuntrekkende gezinnen hebben sneller relatieproblemen

Echtparen die steun van de overheid genieten, vertonen een minder grote huwelijkstevredenheid en wederzijds engagement dan koppels die financieel volledig onafhankelijk zijn. Dat is de conclusie van een onderzoek aan de University of Missouri. De onderzoekers stellen dat de studie bevestigt dat een beperkt inkomen een negatieve impact heeft op de huwelijkskwaliteit, maar daarin spelen volgens hen ook andere factoren een rol, zoals de eventuele hulp van de overheid.

"Gezinnen met een beperkt inkomen scoren lager op de algemene huwelijkstevredenheid en engagement, voelen zich sneller gevangen in hun relatie, getuigen meer van een negatieve interactie en staan sneller open voor een echtscheiding," merkt onderzoeksleider David Schramm, professor gezinsstudies aan het College of Human Environmental Sciences aan de University of Missouri, op. "Datzelfde geldt voor gezinnen die steun genieten van de overheid. Wanneer een laag inkomen gecombineerd wordt met overheidssteun wordt een dramatische daling in de tevredenheid opgetekend."

"Economische problemen blijven een stimulans te vormen voor andere stressfactoren," voert David Schramm aan. "Echtparen die moeite hebben om hun rekening te betalen, raken sneller geïrriteerd en gestresseerd over andere aspecten van het leven. Dat leidt tot negatieve interacties tussen de partners en een gevoel van gevangen te zitten omdat men niet onafhankelijk kan overleven. De overheid zou voor deze groep dan ook niet alleen materiële ondersteuning, maar ook gespecialiseerd begeleiding moeten voorzien."

Ontwikkelingslanden hebben te weinig grote bedrijven

Economisten voeren al langer aan dat een gebrek aan een goed uitgebouwd financieel systeem voor ontwikkelingslanden een grote hinderpaal vormen om uit de armoede te geraken, maar uit een onderzoek van de University of Notre Dame blijkt dat daarbij vooral naar de gebrekkige financiële mogelijkheden voor investeringen in grote ondernemingen moet worden gekeken. Door geldgebrek krijgen ondernemers immers weinig opportuniteiten om grote projecten op te zetten.

"Een gebrekkige financiële omgeving beperkt de kansen van getalenteerde individuen om hun capaciteiten tenvolle te benutten en leidt tot een landschap met weinig grote ondernemingen en een grote massa kleine bedrijfjes," merkt Joseph Kaboski, professor economie aan de University of Notre Dame, op. "Dat vertraagt de economische groei. Hoewel het gebrek aan financiering alle sectoren treft, heeft het vooral een negatieve impact op grote ondernemingen."

"Door een tekort aan middelen is het immers moeilijk om activiteiten op te starten, waardoor er minder ondernemers opstaan en uiteindelijk nog minder grote entiteiten kunnen groeien," voert Kaboski aan. "Kleinere bedrijven kunnen daarentegen relatief gemakkelijker met zelf-financiering, zoals kleine retailshops, worden opgestart. Daardoor worden ontwikkelingseconomieën vaak geconfronteerd met een gebrek aan grote ondernemingen en een overvloed aan kleine bedrijfjes."

Armoede treft meer dan 15 miljoen Amerikaanse kinderen

Het voorbije jaar zijn er in de Verenigde Staten één miljoen kinderen bijgekomen die met armoede worden geconfronteerd. Daardoor leven in de Verenigde Staten op dit ogenblik ongeveer 15,7 miljoen kinderen in armoede. Dat is de conclusie van een onderzoek van wetenschappers aan het Carsey Institute van de University of New Hampshire. Sinds de economische recessie vier jaar geleden van start ging zijn er volgens de onderzoekers 2,6 miljoen kinderen in de armoede terecht gekomen.

De onderzoekers wijzen erop dat nagenoeg een kwart van de kinderen onder de leeftijd van zes jaar in armoede leeft. "Het is bijzonder belangrijk een inzicht te hebben in de kinderarmoede, want armoede onder de leeftijd van zes jaar gaat vaak gepaard met een achteruitstelling in het onderwijs en gezondheidsproblemen," voeren de onderzoekers aan. "Die negatieve elementen kunnen het hele verdere leven beïnvloeden."

Er wordt aan toegevoegd dat sinds het uitbreken van de economische crisis in achtendertig Amerikaanse staten een toenemende kinderarmoede kon worden opgetekend. Mississippi kent de grootste kinderarmoede (32,5 procent), gevolgd door het District of Columbia (30.4 procent) en New Mexico (30 procent). Met een niveau van 10 procent wordt New Hampshire het minst geconfronteerd met kinderarmoede, gevolgd door Connecticut (12.8 procent) en Alaska (12.9 procent). In het algemeen wordt kinderarmoede het vaakst aangetroffen in de zuidelijke staten.

Natuurparken zorgen niet voor grote armoede omwonenden

In tegenstelling tot wat vaak wordt opgeworpen, blijken natuurparken geen enkele rol te spelen in de armoede van de bevolking die aan de grenzen van de reservaten leeft. Dat is de conclusie van een studie van onderzoekers aan de University of Wisconsin over de omwonenden van Kibale National Park in Oeganda. Uit het onderzoek zou gebleken zijn dat het natuurpark geen verklaring kan zijn voor de grotere armoede onder de omwonenden. Er wordt wel toegegeven dat elk natuurpark andere karakteristieken heeft en er dus moet onderzocht worden of de resultaten ook elders gelden.

"Rond natuurparken wonen grote groepen arme mensen," stipt onderzoeksleider Lisa Naughton, professor geografie aan de University of Wisconsin, aan. "Velen nemen aan dat de natuurparken een belangrijke rol spelen in die blijvende armoede. Dat is een belangrijk probleem, want velen beweren dat het onmogelijk is om de biodiversiteit te beschermen indien daardoor verdere problemen worden gecreëerd voor bevolkingsgroepen die al in zware armoede leven."

Uit het onderzoek is volgens Naughton gebleken dat de bevolking rond het Kibale National Park er de voorbije tien jaar economisch op is vooruit gegaan. "De plaatselijke bevolking is relatief optimistisch en sommige omwonenden zeggen nooit verwacht te hebben dat het leven ooit zo goed zou kunnen zijn", aldus Naughton. Wel wordt opgemerkt dat 10 procent van de gezinnen uit het origineel onderzoek hun land verkochten of hebben verloren en zijn verhuisd, wat volgens de onderzoekers wellicht wijst op zware armoede.

"In Oeganda behoort grond tot de meest productieve activa," verduidelijkt mede-onderzoeker Jennifer Alix-Garcia, professor landbouw en toegepaste economie aan de University of Wisconsin. "In het algemeen is de bevolking aan de rand van de parken echter minder arm dan gemeenschappen die op een grotere afstand wonen. De mensen die aan de rand van de parken wonen hebben minder verloren dan gemeenschappen die verderaf wonen. De grotere armoede is te wijten aan de grondschaarste en de privatisering van bosgebieden."

Europa op zoek naar betaalbare gezonde voeding

De Europese Unie is gestart met het Chance-project, dat onderzoekers en industrie moet samenbrengen om aantrekkelijke, betaalbare en gezonde voedingsproducten te ontwikkelen die erin moeten slagen om bij de arme bevolkingsklassen voedingsproblemen te voorkomen. Het Chance-project bestaat uit een multidisciplinair consortium van zeventien partners uit negen lidstaten van de Europese Unie en wordt gecoördineerd door de professoren Francesco Capozzi en Alessandra Bordoni aan de Universiteit van Bologna.

"Het project heeft de bedoeling om de voedingsproblematiek onder de armere bevolkingscategorieën bij beleidsmakers, consumentenorganisaties, wetenschappers, industrie en de gezondheidssector beter bekend te maken," aldus het webmagazine Foodnavigator. "Het onderzoek en ontwikkeling van het consortium moet ook ideeën en oplossingen aanbrengen voor de producenten, die op die manier beter in staat zouden moeten zijn om de gepaste producten op de markt te brengen."

"Hoewel belangrijke dieet-gerelateerde aandoeningen vooral lagere inkomens treffen, werden er tot nu toe weinig inspanningen gedaan om gezondere producten te creëren voor de lagere prijsklasse," merkt Capozzi op. "Door onderzoek naar mogelijkheden om de productiekosten terug te schroeven en het inzicht in deze groep consumenten te verbeteren, kan Chance hopelijk de ontwikkeling van gepaste voedingsproducten helpen stimuleren en die beschikbaar en aantrekkelijk maken voor het publiek dat er daadwerkelijk nood aan heeft."

Onder meer wordt gedacht aan de mogelijkheid om vezelrijke bijproducten van de fruitsappen-industrie in te schakelen in de productie van goedkope en gezonde voedingsproducten. "Daarvoor is technologische kennis noodzakelijk, maar men heeft ook een inzicht nodig in de levensstijl en de behoeften van mensen die door armoede worden bedreigd," voert Foodnavigator nog aan. "Onder meer moet het voedingsgedrag van deze categorie worden bekeken, maar ook moet worden onderzocht welke belangrijke gezondheidsproblemen in deze groep aanwezig zijn."

Ook moet het project uitzoeken welke barrières er voor deze bevolkingsgroep aanwezig zijn om gezonde voeding te consumeren.

Brazilië zet programma op om armoede verder terug te dringen

Brazilië heeft een welvaartsplan gelanceerd om miljoenen mensen over een periode van drie jaar uit extreme armoede te halen. De bestrijding van de armoede wordt door president Dilma Rousseff genoemd als de belangrijkste prioriteit van haar regering. Het nieuwe project wordt geënt op de bestaande programma's, die er het voorbije decennium zouden in geslaagd zijn om 20 miljoen Brazilianen uit de armoede te halen.

"De Braziliaanse economische groei heeft de levensstandaard van de bevolking gevoelig opgedreven, maar toch leven nog ongeveer 16 miljoen Brazilianen onder de extreme armoedegrens van 70 reais of 44 dollar per maand," aldus BBC News. Tereza Campello, Braziliaans minister van sociale ontwikkeling, merkte op dat het land zich met zijn groeiritme niet kan tevreden stellen met een aantal individuele sociale programma's, zoals de financiële ondersteuning van Braziliaanse moeders, die in ruil moeten garanderen dat hun kinderen gevaccineerd worden en naar school gaan.

In het nieuwe project is onder meer voorzien dat er meer financiële middelen stromen naar de armste regio's van het land. "Het is de bedoeling dat de meest behoeftigen toegang krijgen tot het programma," voerde minister Campello aan. "Dat vereist een andere houding, waarbij er niet langer vanuit gegaan wordt dat de armen zich tot de staat wenden voor hulp, maar wel dat de overheid zelf inspanningen doet deze bevolkingsgroep te bereiken."

Community-bedrijven wapen in bestrijding armoede

Gemeenschaps-ondernemingen kunnen een efficiënte rol spelen in het bestrijden van de armoede, ondanks de veranderende politieke en economische omstandigheden. Dat is de conclusie van een Indiaas onderzoek van de School of Social Policy & Practice aan de University of Pennsylvania. Gemeenschaps-ondernemingen bieden volgens de onderzoekers een nieuwe benadering voor de bestrijding van armoede door de inzet van lokale kennis, cultuur, bronnen, capaciteiten en vindingrijkheid.

De onderzoekers volgden voor hun research een jasmijn-teelt in de Indiase kustregio Karnataka, die volgens hen een voorbeeld van succesvolle sociale en economische ontwikkeling over de voorbije zeventig jaar is gebleken. "Op dit ogenblik leven wereldwijd drie miljoen mensen in extreme armoede en onderzoekers blijven op zoek naar duurzame oplossingen voor het probleem, maar het is efficiënter is om te zoeken naar bestaande en succesvolle duurzame gemeenschaps-oplossingen die zich aan veranderende omstandigheden kunnen aanpassen," merken ze op.

"De bestrijding van de armoede is historisch vaak gedegradeerd tot liefdadigheid," merken de onderzoekers Femida Handy en Ram Cnaan op. "Ondanks alle goede intenties wordt daarbij slechts weinig aandacht besteed aan cultuur, lokale waarden en sterktes. De jasmijnteelt in Karnataka blijkt echter de armoede in zes dorpen en ongeveer zesduizend gezinnen met succes bestreden te kunnen hebben. De bedrijfsactiviteiten bleken zelfs bestand te zijn tegen economische recessies, politieke veranderingen en technologische vooruitgang.

Er wordt aan toegevoegd dat gemeenschaps-ondernemingen het proces van economische herstructurering in arme gebieden kan vergemakkelijken. "Bovendien hanteert deze benadering een meer holistische visie, met doelstellingen op lange termijn, waarin verschillende generaties worden betrokken," merken Handy en Cnaan nog op.

Rusland volgend jaar naar armoedegraad van 10 procent

Rusland is er dankzij sociale investeringen het voorbije jaar de armoedegraad terug te dringen, hoewel in de aanloop naar de presidentiële verkiezingen van volgend jaar een bijkomende inflatie-druk mag worden verwacht. Dat blijkt uit een rapport van de Wereldbank. De Russische president Vladimir Poetin kondigde eind vorig jaar aan dat er geen plannen zijn om de sociale bestedingen af te bouwen. De pensioenen zullen daarentegen met 10,3 procent worden opgedreven. Daarvoor is een budget van 20 miljard roebel gereserveerd.

De Russische regering heeft het voorbije jaar onder meer de pensioenen verhoogd en heeft ook in de openbare sector hogere salarissen doorgevoerd, terwijl de uitkeringen voor werkloosheid eveneens werden opgedreven. Dat heeft ervoor gezorgd dat nog 12,7 procent van de Russische bevolking onder de armoedegrens blijft, tegenover 13,2 procent het jaar voordien. De Russische armoedegrens ligt op een maandinkomen van 5.902 roebel per maand. Dat komt overeen met een bedrag van 208 dollar.

De Wereldbank verwacht dat de Russische armoedegraad dit jaar nog verder zal afnemen tot 11,2 procent, terwijl volgend jaar een cijfer van 10 procent zou kunnen worden gerealiseerd. Er wordt wel aan toegevoegd dat de inflatie op korte termijn het belangrijkste probleem van de Russische economie blijft. Rusland kende vorig jaar een inflatie van 8,8 procent, maar dat zou dit jaar terugvallen tot een niveau tussen 6 procent en 7 procent. Opgemerkt wordt dat de inflatie vooral een grote druk uitoefent op de reële inkomens van de lagere inkomens.

Sinds de zomer van vorig jaar zijn de voedselprijzen in Rusland, grotendeels door de grote droogte tijdens de maanden juli en augustus, met 17,5 procent gestegen. Daardoor is de voedselconsumptie van de Russische gezinnen met 5 procent gedaald.

India wil einde maken aan exuberante bruiloften

De Indiase regering wil een einde maken aan de exuberante bruiloften en feesten die steeds meer vermogende burgers organiseren om hun quasi ongelimiteerde rijkdom te tonen. Voor Kuruppasserry Varkey Thomas, minister van consumentenzaken, vormt de maatregel een onderdeel van een strategie om de voedselbevoorrading van de arme bevolking te garanderen. Ook in buurland Afghanistan werd al een verbod op rijkelijke huwelijksfeesten ingevoerd om de crisis te bestrijden.

Uitgebreide huwelijksfeesten zijn in India een traditie, maar door de snelgroeiende rijke klasse is daar een exuberante dimensie aan toegevoegd. "De snelle economische groei van het land heeft het aantal rijken dan ook gevoelig doen toenemen, maar heeft ook voor een grote inflatie van de voedselprijzen gezorgd," merkt het persbureau Reuters op. "Daarvan is vooral de armere bevolking het slachtoffer geworden, want die kan die voedselproducten niet langer kopen."

"Ongeveer 15 procent van alle granen en groenten worden verspild aan extravagante en luxueuze aangelegenheden," merkt minister Thomas op. "Daarom wordt er aan een wet gewerkt die een limiet moet stellen aan de hoeveelheid voeding die tijdens dergelijke feesten wordt uitgedeeld. Een dergelijke vertoning van rijkdom is vulgair, wanneer men bedenkt dat de helft van de kinderen onder de vijf jaar in India ondervoed is." De oppositie meent echter dat de Indiase regering beter de corruptie en het zwaar inefficiënte systeem van voedseldistributie zou aanpakken.

Russische armoede gevoelig gedaald

In Rusland is de armoede de voorbije jaren gedaald en de levensverwachting is er gestegen. Dat blijkt uit een onderzoek van het United Nations Development Program. Toch wordt opgemerkt dat nog altijd 14 procent van de Russische bevolking onder de armoedegrens blijft. Bovendien blijft de discriminatie tussen de geslachten er een bijzonder acuut probleem. Sinds het midden van het decennium is de armoede in Rusland volgens het rapport met 3,7 procent gedaald. De levensverwachting van de Russische mannen is op diezelfde periode van 58,8 jaar naar 61,8 jaar gestegen. Bij vrouwen is de levensverwachting toegenomen van 72,3 jaar naar 74,1 jaar.

In het rapport wordt opgemerkt dat Rusland de voorbije jaren gevoelige vorderingen heeft gemaakt. Uit het onderzoek blijkt dat het Russische minimumloon inmiddels 5.000 roebel per maand bedraagt. Dat komt overeen met een bedrag van 164 roebel. Tien jaar geleden bedroeg het minimumloon slechts 1.200 roebel per maand. "Ondanks de verhoging van de levensverwachting, wordt in het rapport opgemerkt dat de mannelijke mortaliteit nog altijd gevoelig hoger ligt dan bij vrouwen," merkt de Russische krant The Moscow Times op. "Bij mannen ligt de mortaliteit op 1.071 promille, tegenover 0,281 promille bij vrouwen. De onderzoekers merken op dat alcohol de grootste verantwoordelijke is voor deze discrepantie."

Er wordt aan toegevoegd dat ook de emancipatie van de vrouw een belangrijk probleem blijft vormen op de Russische markt. Daarbij wordt opgemerkt dat de beslissingsmacht nagenoeg uitsluitend in de handen van mannen blijft, hoewel er in Rusland elf miljoen meer vrouwen dan mannen zijn. De onderzoekers voegen er aan toe dat de Russische federale regering negentien ministers telt, maar daartussen kunnen slechts drie vrouwen worden teruggevonden. Uit rapporten van de Verenigde Naties blijkt daarnaast ook dat de omvang van de aids-verspreiding in Rusland blijft toenemen. Ook wordt opgemerkt dat Rusland ondanks de groeiende rijkdom geen sociaal systeem heeft dat bij belangrijke crisissen voor een opvang kan zorgen.

Armoede leidt tot Amerikaans nachtwinkelen

De economische crisis heeft in de Verenigde Staten tot een opmerkelijke verschuiving in het winkelgedrag geleid. Eén keer per maand bieden opmerkelijk vele Amerikaanse gezinnen zich kort na middernacht bij de kassa's van nachtwinkels aan met een grote reeks inkopen. Dat is het gevolg van de maandelijkse toelagen van de Amerikaanse overheid. Eén op zeven Amerikanen leeft onder de armoedegrens. Op dit ogenblik ontvangen meer dan 41 miljoen Amerikanen voedingsbonnen. Dat is een absoluut record. Vorig jaar kregen ongeveer 35 miljoen Amerikanen dergelijke ondersteuning van de overheid. Die tegemoetkoming wordt telkens bij het begin van de maand gebruikt om de gezinsrantsoenen opnieuw aan te vullen.

Verpaupering Amerikaanse voorsteden zet zich verder

In de Amerikaanse voorsteden is de armoede het voorbije decennium gevoelig toegenomen. De openbare dienstverlening om de armoede te bestrijden, hebben die trend echter niet gevolgd. Dat is de conclusie van een onderzoek van het Brookings Institution. De denktank voegt er aan toe dat de economische recessie, die bijna drie jaar geleden uitbrak, die kloof nog heeft vergroot. Daarbij wordt opgemerkt dat bijna driekwart van de hulporganisaties in die gebieden meer klanten moeten ondersteunen die geen vroegere contacten hadden met opvangprogramma's. Het Brookings Institution voert aan dat op het einde van de jaren negentig steden en hun randgebieden ongeveer eenzelfde aandeel armen telden, maar de armoede is sindsdien meer geconcentreerd in de voorsteden.

Eén op zeven Amerikanen leeft in armoede

Het voorbije jaar leefde één op zeven Amerikanen in armoede. Dat blijkt uit cijfers van het Amerikaanse Census Bureau. Daarbij wordt opgemerkt dat op het gebied van armoede bij de Amerikaanse arbeidsbevolking het hoogste niveau sinds de jaren zestig werd bereikt. Er wordt aan toegevoegd dat het voorbije jaar 43,6 miljoen Amerikanen in armoede leefden. Dat is een stijging met 4 miljoen tegenover het jaar voordien. Het Amerikaanse Census Bureau heeft de armoedegrens bepaald op een gezinsinkomen van 21.954 dollar per jaar. Er wordt aan toegevoegd dat het aantal in beslag genomen woningen tijdens de maand augustus het hoogste punt heeft bereikt sinds het uitbreken van de hypotheekcrisis.

Tijdens de maand augustus werden 95.364 Amerikaanse woningen in beslag genomen. Dat is een stijging met 3 procent tegenover de maand voordien en een stijging met 25 procent tegenover de maand augustus van vorig jaar. De officiële Amerikaanse armoedegraad steeg op één jaar van 13,2 procent naar 14,3 procent. Uit het rapport - dat alleen naar het gezinsinkomen kijkt - blijkt dat Aziatisch-Amerikanen de rijkste bevolkingscategorie van de Verenigde Staten vormen, terwijl de Afro-Amerikanen de armste categorie uitmaken. In een commentaar zegt de Amerikaanse president Barack Obama dat het rapport aantoont hoe moeilijk het voorbije jaar is geweest.

Barack Obama voegt er aan toe dat zonder drastische maatregelen nog veel meer Amerikanen in de armoede zouden zijn terecht gekomen. Het was voor het derde jaar op rij dat de armoede in de Verenigde Staten verder is toegenomen. Bovendien werd de grootste stijging in zestien jaar opgetekend. Het feit dat het aantal in beslag genomen woningen een nieuw record werd opgetekend, toont volgens waarnemers aan dat het economisch herstel bijzonder fragiel is. Velen zullen volgens hen helemaal niet ervaren dat de economie een daadwerkelijke verbetering telt. Uit het onderzoek blijkt dat inmiddels 50,7 miljoen Amerikanen geen ziekteverzekering meer hebben. Daardoor heeft 16,7 procent van de bevolking geen verzekering, tegenover 15,4 procent het jaar voordien.

Eén op tien Amerikaanse kinderen kent structurele armoede

Eén op tien Amerikaanse kinderen leeft in structurele armoede. Dat is de conclusie van een onderzoek van The Urban Institute. De onderzoekers voegen er aan toe dat kinderen die in armoede geboren zijn, ook op volwassen leeftijd een grotere kans lopen op economische of educatieve problemen. Daarbij wordt opgemerkt dat 21 procent van de kinderen die in armoede zijn geboren, ook tussen vijfentwintig en dertig jaar minstens de helft van die periode met armoede werden geconfronteerd. Bij kinderen die niet in armoede werden geboren, bedraagt dat slechts 4 procent. Bij blanke jongeren dalen die percentages respectievelijk tot 6 procent en 2 procent, tegenover 41 procent en 17 procent bij Afro-Amerikanen.

Uit het onderzoek van The Urban Institute blijkt dat 63 procent van alle Amerikaanse kinderen volwassen worden zonder ooit in armoede geleefd te hebben. Er is echter ook 10 procent dat tenminste de helft van zijn achttien jaar in armoede heeft doorgebracht. Daarnaast heeft 17 procent één tot drie jaar armoede gekend en nog eens 10 procent heeft vier tot acht jaar in armoede geleefd. Er wordt aan toegevoegd dat 77 procent van de Afro-Amerikaanse kinderen minstens één jaar armoede heeft gekend, tegenover 30 procent van de blanke jongeren. Bovendien heeft 37 procent van de Afro-Amerikaanse kinderen structurele armoede gekend, tegenover 5 procent van de blanke kinderen.

Er wordt aan toegevoegd dat slechts weinig kinderen onafgebroken periodes van armoede kennen. In de meeste gevallen worden periodes van armoede afgewisseld met enige vorm van welstand. Bij de kinderen met een structurele armoede heeft slechts 17 procent onafgebroken armoede gekend. Anderzijds blijkt in deze groep 58 procent drie of meer kortere armoedeperiodes gekend, terwijl 25 procent twee periodes van armoede heeft doorgemaakt. Datzelfde patroon geldt voor kinderen die tussen vier en acht jaar armoede hebben gekend. Daarbij heeft 15 procent onafgebroken in armoede geleefd, terwijl 48 procent drie of meer periodes van armoede heeft doorgemaakt.