Consument verbruikt 4.000 liter water per dag

Consumenten over de hele wereld gebruiken gemiddeld 4.000 liter water per dag. Dat blijkt uit een onderzoek van de Universiteit Twente. De zogenaamde water-footprint wordt volgens de Nederlandse onderzoekers voor 27 procent bepaald door de consumptie van graan, voor 22 procent door vlees en voor 7 procent door melk. Er wordt aan toegevoegd dat de agrarische productie voor 92 procent bijdraagt aan de totale water-footprint.

De gemiddelde consument verbruikte volgens het onderzoek tussen het midden van de jaren negentig en het midden van het voorbije decennium 1.385 kubieke meter per jaar. Er zijn echter grote verschillen tussen de individuele landen merkbaar. Een Amerikaanse consument verbruikt meer dan het dubbele, terwijl Chinese of Indiase consumenten slechts 1.000 kubieke meter verbruiken. De water-footprint bestaat uit het verbruik van regenwater, grondwater en vervuild water.

In die water-footprint wordt ook het verbruik bij de productie van goederen die door de consument worden gekocht, verrekend. Dat betekent volgens de onderzoekers dat op die manier in feite water ook wordt geïmporteerd, vaak uit landen waar men met een waterschaarste wordt geconfronteerd. "Waterschaarste is dan ook geen lokaal probleem en moet in mondiaal perspectief bekeken en behandeld worden," voeren de onderzoekers aan. "Sommige landen, zoals de staten in Noord-Europa, voeren in verhouding veel water uit andere gebieden in."

Klimaatverandering en drinkwater gekoppeld probleem voor inheemse volkeren

Inheemse volkeren zijn het meest gevoelig voor de klimaatverandering en worden steeds meer geconfronteerd met ziekteverwekkers in drinkbaar water na zware regenval of een snelle dooi. Dat is de conclusie van een onderzoek van wetenschappers aan de University of Guelph. De Canadese onderzoekers merken op dat er bij de inheemse bevolking meer diarree en braken kan worden geregistreerd na een snelle dooi of een zware regenval.

Onderzoeker Sherilee Harper merkt op dat daarbij veel gelijkenissen kunnen worden opgetekend bij de Inuït-eskimo's in Canada en bij de inheemse Batwa-stam in het zuidwesten van Oeganda. "In beide gevallen leiden de verhoogde temperaturen en regenval tot grotere bacteriologische activiteit in het drinkbaar water," merkt ze op. "Daardoor loopt de plaatselijke bevolking een groter risico op besmettingen door het drinken van water. Aangezien deze evenementen in de toekomst frequenter en intensiever dreigen te worden, zal ook het risico voor de plaatselijke bevolking toenemen."

Sherilee Harper wijst erop dat ook de World Health Organization (WHO) al heeft aangevoerd dat ondervoeding en diarree op het gebied van gezondheid de grootste negatieve gevolgen zullen zijn van de klimaatverandering. "Het feit dat zowel de Inuït in Canada als de Batwa in Oeganda met dezelfde problemen te maken hebben, moet leiden tot een beter inzicht op de impact van de klimaatverandering op de gezondheid van inheemse volkeren," voert ze aan. "Dat moet uitmonden in een strategie om deze problemen op een efficiënte manier aan te pakken."

Kleine dammen vormen wereldwijd belangrijk gevaar

Een grote reeks kleine dammen over de hele wereld zijn bijzonder slecht onderhouden en betekenen een reëel gevaar voor de veiligheid. Dat is de conclusie van een rapport van onderzoekers aan de University of South Australia. Opgemerkt wordt dat vaak problemen worden gecreëerd omdat dammen slecht zijn ontworpen of onderhouden, maar ook vaak omdat noodsystemen werden uitgeschakeld door natuurlijke oorzaken of door landbouwers die over extra water willen beschikken. De onderzoekers stellen dat de overheden de nodige regelgeving moeten ontwerpen op de veiligheid van de dammen af te dwingen.

"Kleine dammen, die vaak slechts enkele meters hoog zijn en meestal eigendom zijn van individuele partners, hebben ook in het verleden al voor bijzonder grote schade gezorgd," merken de onderzoekers. "In het midden van de jaren zeventig vielen in China 230.000 doden nadat twee grote dammen het begaven nadat eerder stroomopwaarts zestig kleinere dammen in problemen waren gekomen. In de tweede helft van de jaren zeventig vielen in de Verenigde Staten 39 doden bij de breuk van een 12 meter hoge dam van het Kelly Barnes Lake."

De onderzoekers merken op dat vele andere kleinere dambreuken over de hele wereld tot dodelijke slachtoffers en zware ecologische en economische schade hebben geleid. "De wetgeving rond het dam-management varieert tussen de verschillende landen, maar slechts zelden worden de landbouwers verplicht om hun dammen te onderhouden zodat ze aan de gestelde veiligheidsnormen zouden voldoen," wordt er nog aangevoerd. "Er is duidelijk regelgeving en voorlichting nodig om het probleem aan te pakken."

Consument heeft onvoldoende inzicht in waterverbruik

De consument doet belangrijke inspanningen om het dagelijkse waterverbruik van het gezin te beperken, maar heeft vaak geen inzicht achter het verborgen gebruik voor de productie van andere goederen. Dat is de conclusie van een onderzoek van wetenschappers aan de University of Melbourne. De Australische onderzoekers stellen dat de consument veel moeite doet om waterefficiënte apparaten te gebruiken, de douchetijd in te korten en waterkranen tijdig dicht te draaien, maar onvoldoende beseft dat elektriciteit, textiel en voeding in realiteit de grootste waterverbruikers zijn.

Onderzoeksleider Robert Crawford merkt op dat voor de productie van elk product, gaande van jeans tot een broodrooster, watergebruik noodzakelijk is om grondstoffen te winnen, het productieproces mogelijk te maken en de eindproducten te transporteren en verkopen. "Het indirecte waterverbruik van een gezin over een periode van vijftig jaar, komt overeen met vierenvijftig Olympische zwembaden," merkt Crawford op. "Het indirecte verbruik vertegenwoordigt 94 procent van de volledige waterconsumptie van een gezin."

"Drinken, wassen, douchen, spoelen, koken en reinigen vertegenwoordigt amper 6 procent van het totale waterverbruik," voert Crawford nog aan. "Het is uiteraard belangrijk dat gezinnen hun directe waterverbruik beperken, maar er moet ook aandacht worden besteed aan de indirecte waterconsumptie. Er is dan ook een meer holistische benadering van het waterbeheer nodig indien de maatschappij op een duurzaam waterverbruik wil overschakelen."

Saudi-Arabië investeert verder in ontziltingsinstallaties

Saudi-Arabië is van plan om een bedrag van 10,6 miljard dollar te investeren in de bouw van een aantal bijkomende ontziltings-installaties. Dat heeft Fuhaid Al-Sharief, gouverneur van de Saudische Saline Water Conversion Corporation (SWCC), bekend gemaakt. De maatschappij baat op dit ogenblik aan de Rode Zee en de Perzische Golf al meer dan dertig ontziltingsinstallaties uit. Saudi-Arabië is met een productie van 3,3 miljoen kubieke meter per dag wereldwijd de grootste producent van ontzilt water.

"Er zal volgens Al-Sharief onder meer worden geïnvesteerd in pijpleidingen, de ontziltingsinstallaties van Ras Alkhair en Yanbu Al-Madinah en een energiecentrale," aldus het magazine Arabian Business. "De Saudische overheid wil volgens hem ernstige inspanningen leveren om te kunnen voldoen aan de huidige en toekomstige waterbehoefte van het land. Hij voegde er aan toe dat de bouw van bijkomende ontziltingsinstallaties en dammen noodzakelijk zijn om de bevoorrading te garanderen en aan de groeiende vraag te voldoen."

Fuhaid Al-Sharief gaf ook aan dat er plannen zijn om gebruik te maken van zonne-energie om de nodige elektriciteit voor de ontziltingsinstallaties op te wekken. Daarbij zou beroep gedaan worden op de samenwerking van de King Abdulaziz City of Science and Technology. Bedoeling is om de installaties van Alkhafji en Jubail te voorzien van zonne-energie. Volgens Fuhaid Al-Sharief zijn er ook plannen om het ontziltingsbedrijf volgend jaar te privatiseren.

Voorraden rivierbekkens voldoende voor eenentwintigste eeuw

De grote rivierbekkens van de wereld hebben voldoende watervoorraden om de behoeftes van voeding, energie, industrie en milieu tijdens de eenentwintigste eeuw te voldoen. Dat is de conclusie van een rapport van de Consultative Group on International Agricultural Research (CGIAR). Daarbij wordt opgemerkt dat schaarste niet de belangrijkste uitdaging voor de toekomst vormt, maar wel het inefficiënt gebruik en de gebrekkige distributie van de grote watervoorraden van onder meer de Nijl, Ganges, Andes, Yellow River, Niger en Volta.

"De mogelijkheid om voldoende voeding te produceren, wordt niet in gevaar gebracht door een eventuele waterschaarste," merkt Alain Vidal, directeur van het Challenge Program on Water and Food (CPWF) van de Consultative Group on International Agricultural Research (CGIAR) op. "In bepaalde regio's is er weliswaar sprake van schaarste, maar het grootste probleem is de moeilijkheid om de watervoorraden in deze rivierbekkens op een efficiënte en eerlijke manier te gebruiken. Het probleem ligt niet bij de beschikbare bronnen, maar bij het politiek beleid."

Vidal voegde er aan toe dat gigantische voorraden regenwater verloren gaan of nooit worden gebruikt. Dat is volgens hem vooral het geval in de regengebieden in de Sub-Sahara in Afrika. "Zelfs met beperkte middelen kan de omvang van de voedselproductie twee tot drie keer worden opgedreven," stipt Vidal aan. Maar ook in een aantal gebieden in Azië en Latijns-Amerika ligt de productie volgens rapporten minsten 10 procent onder de potentiële mogelijkheden. In het gebied van de Indus en Ganges zou 23 procent van de rijstsystemen slechts de helft van de mogelijke productie opleveren.

Technologieën ontzilting moeten worden verfijnd

De ontzilting van zeewater moet een belangrijke rol krijgen in het bestrijden van het wereldwijde tekort aan drinkbaar water, nadat het behoud, hergebruik en andere methodes zijn uitgeput. Dat is de conclusie van een rapport van de Yale University. De verwerkingsmogelijkheden van de filterinstallaties moet daarvoor volgens de onderzoekers echter kunnen worden opgedreven. In plaats van de capaciteit van de huidige filterinstallaties efficiënter proberen te maken, moeten er volgens hen nieuwe materialen en nieuwe procedures worden ontwikkeld.

"De oceanen vormen een vrijwel onuitputbare bron van water, maar het ontzilten is bijzonder duur en energie-intensief," merkt onderzoeksleider Menachem Elimelech, professor milieutechnologie aan de Yale University, op in het magazine Science. Ontzilting gebeurt vooral met omgekeerde osmose, waarbij zeewater door een membraan wordt gestuwd, waardoor het zout wordt weggefilterd. Om de efficiëntie te verhogen, wordt vooral getracht de capaciteit van de membraan op te drijven, maar volgens Emimelech is daarbij een energie-niveau nodig dat zijn grenzen bereikt.

In plaats daarvan zal volgens Elimelech aandacht moeten worden besteed aan de fases die de omgekeerde osmose voorafgaan of opvolgen. Daarbij wordt erop gewezen dat de membranen worden geconfronteerd met de afzetting van allerlei organisch materiaal, dat moet vermeden worden door de toevoeging van chemische producten voor het stadium van het filteren. Een membraan die niet gevoelig is voor afzetting, zou die voorafgaande behandeling volgens Elimelech overbodig maken. Hetzelfde geldt voor het uitfilteren van stoffen die schadelijk zijn voor de landbouw.

Elimelech merkt op dat daarvoor weliswaar nieuwe membraan-systemen moeten worden ontwikkeld, maar dat is volgens hem de weg die moet worden gevolgd om de ontzilting verder te ontwikkelen. "Het probleem van het watertekort zal alleen maar acuter worden," aldus Elimelech. "We moeten klaar staan om dat probleem met een verbeterde en duurzame technologie aan te pakken." De wetenschapper waarschuwt wel dat ontzilting als laatste middel mag worden ingezet om drinkbaar water te creëren. Ook moet de impact van ontzilting op de maritieme natuur worden onderzocht.

Waterbeheer bedrijven heeft nog lange weg af te leggen

Waterschaarste creëert nu al uitdagingen voor de activiteiten van bedrijven uit water-intensieve sectoren. Dat is de conclusie van een rapport van milieuconsulent Eiris. In het rapport wordt opgemerkt dat waterschaarste tegen het midden van het decennium het wereldwijde bruto binnenlandse product met 63 triljoen dollar kunnen bedreigen. Er wordt aan toegevoegd dat de vraag naar water over twintig jaar de bevoorrading met 40 procent zal overstijgen. Op dat ogenblik zal volgens Eiris de helft van de wereldbevolking leven in regio's met een belangrijke waterstress.

"Er zijn volgens Eiris al een aantal alarmsignalen gegeven," meldt het webmagazine Greenbiz.com. "Nestlé Waters moest twee jaar geleden afzien van zijn plannen om in Californië de grootste bottelarij van de Verenigde Staten te bouwen. Bovendien moest in Frankrijk en Brazilië tijdens droogteperiodes belangrijke elektriciteits-rantsoeneringen worden opgelegd. Bovendien verloor Coca-Cola door watergebonden problemen een Indiase licentie. Het ergste moet echter nog komen."

Uit een analyse van de tweeduizend grootste bedrijven van de wereld blijkt volgens Eiris dat 54 procent van de ondernemingen geconfronteerd worden met watergebonden risico's. Daarvan heeft 36 procent erkend dat er sprake is van een waterprobleem, terwijl 22 procent aangeeft de waterconsumptie te monitoren en 9,7 procent consumptiedoelstellingen op korte of lange termijn heeft opgesteld en 9,7 procent doelstellingen voor waterkwaliteit heeft opgesteld.

Toch blijken bedrijven volgens Eiris weinig actie te tonen om de waterproblemen daadwerkelijk aangepakt. "Slechts 0,22 procent heeft daarvoor een goed plan uitgewerkt, maar geen enkele onderneming kan prat gaan op een geavanceerde aanpak," wordt er aangevoerd.

Ondergronds reservoir moet waterreserve Abu Dhabi beschermen

De Golfstaten vrezen steeds meer dat Al Qaeda of andere terroristische groeperingen aanslagen zouden willen plegen op hun waterreserves. Daarom worden steeds verder gaande beschermingsmaatregelen genomen. In Abu Dhabi werd daarom gestart met de aanleg van een ondergronds waterreservoir met een inhoud van 26 miljoen kubieke meter ontzilt water. Dat wordt het grootste ondergronds waterreservoir van de hele wereld. Officiële woordvoerders hebben het over een bescherming tegen onder meer olievervuiling, maar andere bronnen maken gewag van een verdediging tegen mogelijke terroristische aanslagen.

"In de Golfregio kan alleen water meer waardevol zijn dan olie en de Arabische leiders nemen initiatieven om hun voorraden tegen mogelijke terroristische aanvallen te beschermen," merkt het magazine Arabian Times op. "De afnemende grondwatervoorraden vormen een fundamentele bedreiging voor de Golfstaten. Op dit ogenblik hebben de emiraten slechts voor vier dagen reserves indien de ontziltings-installaties worden beschadigd." Een woordvoerder van het Brookings Doha Centre merkt op dat de onziltings-installaties, die aan de kust zijn gelegen, heel gemakkelijk met een bom of een raket kunnen worden vernietigd. Een dergelijke aanslag zou het land volgens het Brookings Doha Centre op de knieën kunnen brengen.

Het nieuwe reservoir van Abu Dhabi bevindt zich onder het Empty Quarter, een woestijn tussen de Verenigde Arabische Emiraten en Saudi-Arabië. Het reservoir heeft een capaciteit om de bevolking voor een periode van negentig dagen van waterrantsoenen te voorzien. Ook Qatar, Koeweit, Saudi-Arabië en Oman hebben nu ook interesse getoond om zelf grote ondergrondse reservoirs aan te leggen. Aan het huidige verbruikstempo dreigen de Verenigde Arabische Emiraten binnen vijftig jaar zijn grondwater volledig uitgeput te hebben. Abu Dhabi heeft zijn ontziltings-capaciteit de voorbije tien jaar verviervoudigd, maar die installaties kunnen worden bedreigd door natuurrampen en olievervuiling in de Straat van Hormuz.

Veel bedrijven bekommerd om waterverbruik

Waterverbruik is bij steeds meer bedrijven een belangrijke bekommernis. Dat is de conclusie van een wereldwijd onderzoek van het adviesbureau Environmental Resources Management (ERM). Daarin wordt gesteld dat ongeveer 60 procent van de bedrijven een aantal doelstellingen heeft opgesteld rond het waterverbruik. Meer dan de helft van de ondervraagde bedrijven zegt te verwachten in de loop van de volgende vijf jaar problemen met de waterbevoorrading te verwachten. De onderzoekers waarschuwen dat het probleem in de toekomst nog veel acuter zal worden, aangezien vooropgesteld wordt dat de wereldwijde behoefte aan water de volgende decennia gevoelig zal stijgen.

"John Beddington, chief scientist van Groot-Brittannië, merkt op dat waterschaarste een cruciaal element zal vormen van de zogenaamde perfecte storm van milieuproblemen," meldt BBC News. "Uit het onderzoek van Environmental Resources Management blijkt dat 39 procent van de ondervraagde bedrijven op dit ogenblik al met water-gerelateerde problemen te kampen hebben. Daarbij wordt gewag gemaakt van storingen door droogtes of overstromingen, een dalende waterkwaliteit en stijgende waterprijzen. Vooral de sectoren voeding, dranken en tabak en mijnbouw blijken daarbij het zwaarste getroffen te worden. Bovendien beseffen bedrijven steeds meer dat ze imago-verlies dreigen te lijden door de verspilling van water, vooral in landen waar er sprake is van een schaarste."

De groeiende vraag van bedrijven om hun waterbeleid te controleren, weerspiegelt volgens het rapport de bestaande trend om ook de uitstoot van broeikasgassen op te volgen. "Wanneer bedrijven het gebruik van grondstoffen controleren, blijken ze ook een beleid op te stellen over het gebruik van die producten," merkt Environmental Resources Managment op. "Er is echter een groot verschil met brandstoffen, waarvoor er mogelijke alternatieven voorhanden zijn. Voor water zijn er geen alternatieven. De uitdaging ligt vooral in het beheer van het watergebruik tussen verschillende concurrerende gebruikers, zoals bedrijven, gemeenschappen en natuurlijke systemen.

Dreigend milieuconflict tussen elektriciteit en water

De concurrentie tussen elektriciteit en water klimt steeds hoger op de Europese agenda naarmate de klimaatverandering de voorraden drinkbaar water steeds verder aantast. Er komt immers steeds meer vrees dat het hernieuwbare beleid van de Europese Unie en elektrische wagens het probleem nog verder op de spits zouden kunnen drijven. Verwacht wordt dat de vraag naar elektriciteit in Europa zal blijven stijgen, terwijl de klimaatverandering een groeiende druk uitoefent op de beschikbare watervoorraden. In een eerder rapport waarschuwde de Europese Unie al voor een permanente waterschaarste in een aantal lidstaten. Daarbij wordt opgemerkt dat het probleem zich van het mediterrane bekken naar Zuid-Oost Europa en Centraal-Europa zou kunnen uitbreiden.

Malta is volgens het Worldwatch Institute een prototype van de problematiek. Door een chronisch watertekort is Malta immers verplicht om zeewater te ontzilten in energie-intensieve filter-installaties. Die stijgende energiekosten weerspiegelen zich in de waterfactuur. "Er is een duidelijk verband tussen water en energie," merkt Peter Gammeltoft, hoofd van de waterdivisie binnen de milieudivisie van de Europese Commissie, op. De elektrificatie van de Europese energiebevoorrading zal zich volgens insiders verder zetten, wat nog zou kunnen verscherpt worden door de doorbraak van de elektrische wagens. Dat heeft een grote impact op de vraag naar water. Elektriciteitscentrales hebben immers grote hoeveelheden koelwater nodig.

"De duurzame alternatieven leiden wel tot een lagere uitstoot van koolstofdioxide, maar hebben niet noodzakelijk een betere water-voetafdruk," aldus Euractiv.com. "Windturbines en zonnepanelen zijn op dat vlak wel voordeliger, aangezien ze alleen water verbruiken tijdens de productie van de uitrusting. Een andere technologie, waarbij zonnewarmte met spiegels wordt geconcentreerd om stoomturbines aan te drijven, verbruikt daarentegen meer water dan de conventionele energie-ontwikkeling. Die installaties hebben water nodig voor het koelen en de reiniging van de spiegels. Deze installaties gebruiken twee tot drie keer meer water dan klassieke steenkoolcentrales. Bovendien zijn die installaties vaak gelegen in regio's met veel zonlicht en weinig water."

Water cruciaal voor behalen millenniumdoelstellingen

Water wordt cruciaal om de millenniumdoelstellingen van de Verenigde Naties te helpen verwezenlijken. Dat is één van de conclusies van de recente World Water Week in Stockholm. De Verenigde Naties wil armoede en honger tegen het midden van het decennium gevoelig terugschroeven. In een Stockholm-statement werd opgeroepen om een sterkere focus op de waterproblematiek tijdens de verdere besprekingen rond de millenniumdoelstellingen. Deze doelstellingen werden bij de eeuwwisseling opgesteld en bepaalden dat op vijftien jaar een halvering moest gerealiseerd worden van het aantal mensen dat geen duurzame toegang heeft tot drinkwater en basishygiëne.

In de Stockholm-statement wordt opgemerkt dat de millenniumdoelstellingen specifieke kernopdrachten hebben uitgewerkt voor water, maar er wordt opgemerkt dat water een cruciale rol heeft in alle andere doelstellingen die naar voor zijn geschoven. Daarbij wordt opgemerkt dat toegang tot water en hygiëne een absolute voorwaarde is om een einde te maken aan armoede en honger, gender-gelijkheid te realiseren en om een grotere duurzaamheid te creëren op het gebied van gezondheid en leefmilieu. Daarom moet water volgens de Stockholm-statement een hogere plaats krijgen op de agenda van de millenniumdoelstellingen.

In het Stockholm-statement wordt opgeroepen voor een verbeterd watermanagement om drastische verhogingen van de honger-problematiek, te wijten aan een grotere frequentie van overstromingen en droogtes, aan te pakken. Er wordt aan toegevoegd dat de beschikbaarheid van water en hygiëne voor vrouwen noodzakelijk is om hun mogelijkheden op werk en participatie aan de maatschappij te verhogen. Er wordt echter vooral op aangedrongen dat de internationale beloftes op de voorziening van water en hygiëne voor alle wereldburgers, worden opgedreven. Er wordt daarbij gewaarschuwd dat er een zware achterstand is opgelopen tegenover de gesteld doelstellingen.

Kazakstan wil Siberische rivieren laten ombuigen

De Kazakse president Nursultan Nazarbayev wil dat een oud plan uit de periode van de Sovjet-Unie weer uit de lade wordt gehaald. In dat plan was voorzien om een aantal Siberische rivieren zuidwaarts af te leiden, zodat de drinkwater zouden kunnen leveren aan droge gebieden in Centraal-Azië. In de Sovjet-plannen, die in de jaren tachtig werden opgeborgen, was voorzien dat de loop van een aantal Siberische rivieren, die uitmonden in de Noordelijke IJszee, zouden omgelegd worden om Centraal-Azië te bevoorraden. Nazarbayev zegt dat die plannen aan Kazakstan en Rusland de mogelijkheid zouden bieden om toekomstige droogteperiodes het hoofd te bieden.

"Helaas krijgt het probleem van de waterbevoorrading niet de aandacht die het verdient," merkte Nazarbajev op na een ontmoeting met de Russische president Dmitry Medvedev in de Kazakse stad Oskemen. "Het is dan ook belangrijk dat onze regeringen de krachten bundelen om gezamenlijke initiatieven uit te werken die deze problemen kunnen aanpakken." Nazarbayev noemde een herziening van het Sovjet-plan een cruciale maatregel om de waterbevoorrading van de hele Centraal-Aziatische regio te garanderen. De Russische president Medvedev zei open te staan voor het bespreken van ideeën en daarbij geen plannen uit te sluiten die lang geleden werden opgeborgen.

Centraal-Aziatische leiders, waaronder Nazarbayev, grijpen geregeld terug naar de oude Sovjet-plannen om de loop van de Siberische rivieren om te buigen, zodat droge landbouwgebieden in het zuiden zouden kunnen worden geïrrigeerd en drinkwater voor de lokale bevolking zou kunnen worden voorzien. Rusland controleert ongeveer één vijfde van de wereldwijde voorraden aan drinkbaar water. Rusland heeft verscheidene Siberische rivieren die noordwaarts stromen - waaronder de Ob, Irtysh en Yenisei - wiens bronnen zich in of in de buurt van Kazakstan bevinden. De waterbevoorrading wordt een steeds groter internationaal probleem.

Europa werkt aan norm voor duurzaam waterbeheer

De organisatie European Water Partnership (EWP) werkt aan de samenstelling van een aantal normen voor duurzaam waterbeheer in industriële productie-processen. In het landbouw en stedelijke gebieden worden daarrond een aantal pilootprojecten opgestart. In de European Water Stewardship Standard worden een aantal voorwaarden voor duurzaam waterbeheer opgenomen en worden een aantal indicatoren voorzien voor verslaggeving en certificatie. In de nieuwe norm wordt onder meer aandacht besteed aan verantwoord gebruik, de chemische kwaliteit en het gebruik van de beschikbare watervoorraden. Cruciaal daarin staan onder meer de efficiëntie van waterrecyclage, bewustwording van de waterproblematiek en de link tussen water en energie-productie.

De normen worden onder meer uitgetest tijdens een aantal pilootprojecten, waarbij de praktische haalbaarheid van een aantal elementen wordt bekeken. Onder meer een chemische productiesite van het concern BASF in Duitsland, een papierfabriek in Madrid en een bottelarij van Coca-Cola zijn bij die experimenten betrokken. Verwacht wordt dat daarover een eerste verslag tijdens de maand oktober zal kunnen worden uitgebracht. Daarnaast worden ook een aantal pilootprojecten voorbereid in de landbouwsector. Die zouden in de maand oktober van start moeten kunnen gaan. Het European Water Partnership hoopt dat in de toekomst ook steden tests zullen uitvoeren rond de nieuwe waternormen.

Die praktische ervaringen zullen gebruikt worden om het originele ontwerp van de regelgeving op het waterbeheer bij te sturen. Het European Water Partnership hoopt dat de regelgeving zou kunnen evolueren tot een cruciaal instrument om de ontwikkeling van een duurzaam waterbeheer in Europa te ondersteunen. Er wordt aan toegevoegd dat er op dit ogenblik hoofdzakelijk gekeken wordt naar Europa, maar zou op termijn wereldwijd van toepassing moeten kunnen worden. Daarbij wil de organisatie naar eigen zeggen een herhaling vermijden van het fiasco met de uitstootrechten. De verschillende landen en sectoren zouden volgens de organisatie dan ook geen afwijkende normen mogen hanteren.