Saudi-Arabië investeert verder in ontziltingsinstallaties

Saudi-Arabië is van plan om een bedrag van 10,6 miljard dollar te investeren in de bouw van een aantal bijkomende ontziltings-installaties. Dat heeft Fuhaid Al-Sharief, gouverneur van de Saudische Saline Water Conversion Corporation (SWCC), bekend gemaakt. De maatschappij baat op dit ogenblik aan de Rode Zee en de Perzische Golf al meer dan dertig ontziltingsinstallaties uit. Saudi-Arabië is met een productie van 3,3 miljoen kubieke meter per dag wereldwijd de grootste producent van ontzilt water.

"Er zal volgens Al-Sharief onder meer worden geïnvesteerd in pijpleidingen, de ontziltingsinstallaties van Ras Alkhair en Yanbu Al-Madinah en een energiecentrale," aldus het magazine Arabian Business. "De Saudische overheid wil volgens hem ernstige inspanningen leveren om te kunnen voldoen aan de huidige en toekomstige waterbehoefte van het land. Hij voegde er aan toe dat de bouw van bijkomende ontziltingsinstallaties en dammen noodzakelijk zijn om de bevoorrading te garanderen en aan de groeiende vraag te voldoen."

Fuhaid Al-Sharief gaf ook aan dat er plannen zijn om gebruik te maken van zonne-energie om de nodige elektriciteit voor de ontziltingsinstallaties op te wekken. Daarbij zou beroep gedaan worden op de samenwerking van de King Abdulaziz City of Science and Technology. Bedoeling is om de installaties van Alkhafji en Jubail te voorzien van zonne-energie. Volgens Fuhaid Al-Sharief zijn er ook plannen om het ontziltingsbedrijf volgend jaar te privatiseren.

Technologieën ontzilting moeten worden verfijnd

De ontzilting van zeewater moet een belangrijke rol krijgen in het bestrijden van het wereldwijde tekort aan drinkbaar water, nadat het behoud, hergebruik en andere methodes zijn uitgeput. Dat is de conclusie van een rapport van de Yale University. De verwerkingsmogelijkheden van de filterinstallaties moet daarvoor volgens de onderzoekers echter kunnen worden opgedreven. In plaats van de capaciteit van de huidige filterinstallaties efficiënter proberen te maken, moeten er volgens hen nieuwe materialen en nieuwe procedures worden ontwikkeld.

"De oceanen vormen een vrijwel onuitputbare bron van water, maar het ontzilten is bijzonder duur en energie-intensief," merkt onderzoeksleider Menachem Elimelech, professor milieutechnologie aan de Yale University, op in het magazine Science. Ontzilting gebeurt vooral met omgekeerde osmose, waarbij zeewater door een membraan wordt gestuwd, waardoor het zout wordt weggefilterd. Om de efficiëntie te verhogen, wordt vooral getracht de capaciteit van de membraan op te drijven, maar volgens Emimelech is daarbij een energie-niveau nodig dat zijn grenzen bereikt.

In plaats daarvan zal volgens Elimelech aandacht moeten worden besteed aan de fases die de omgekeerde osmose voorafgaan of opvolgen. Daarbij wordt erop gewezen dat de membranen worden geconfronteerd met de afzetting van allerlei organisch materiaal, dat moet vermeden worden door de toevoeging van chemische producten voor het stadium van het filteren. Een membraan die niet gevoelig is voor afzetting, zou die voorafgaande behandeling volgens Elimelech overbodig maken. Hetzelfde geldt voor het uitfilteren van stoffen die schadelijk zijn voor de landbouw.

Elimelech merkt op dat daarvoor weliswaar nieuwe membraan-systemen moeten worden ontwikkeld, maar dat is volgens hem de weg die moet worden gevolgd om de ontzilting verder te ontwikkelen. "Het probleem van het watertekort zal alleen maar acuter worden," aldus Elimelech. "We moeten klaar staan om dat probleem met een verbeterde en duurzame technologie aan te pakken." De wetenschapper waarschuwt wel dat ontzilting als laatste middel mag worden ingezet om drinkbaar water te creëren. Ook moet de impact van ontzilting op de maritieme natuur worden onderzocht.