Graftombe in Jeruzalem brengt nieuwe getuigenissen over christendom

Onder een modern condominium in Jeruzalem hebben archeologen een ossuarium gevonden met graveringen die mogelijk de eerste aanwijzingen van de christelijke iconografie in de Israëlische stad zouden kunnen zijn. Dat heeft archeoloog Simcha Jacobovici, leider van een team onderzoekers dat de graftombe heeft onderzocht, gezegd. De onderzoekers merken op dat de graftombe dateert uit de eerste eeuw na christus, zodat het complex wellicht werd aangelegd door één van de eerste volgelingen van Jesus Christus.

Eén van de opschriften in het ossuarium verwijst naar een goddelijke Jehova die een persoon heeft laten verrijzen. "Het gaat hier om één van de vroegste archeologische aanwijzingen van het geloof in de verrijzenis van Jezus uit de dood," merkt Simcha Jacobovici op. "Een tweede opschrift verwijst naar Jonas, de bijbelse profeet die door een walvis werd opgeslokt en nadien weer kon ontkomen." De onderzoekers geven wel toe dat de ontdekking en hun interpretatie mogelijk tot controverses zou kunnen leiden.

De graftombe werd al ruim dertig jaar geleden ontdekt, maar de originele onderzoekers werden door orthodoxe joodse groepen, die zich verzetten tegen het uitgraven van joodse graftombes, verplicht om te vertrekken. Pas twee decennia kreeg het nieuwe team toestemming om het onderzoek verder te zetten. Het ossuarium ligt naast een andere graftombe, die één jaar eerder was ontdekt, waar opschriften werden gevonden met namen die zouden verwijzen naar Jezus en zijn familie.

Gelovige mensen voorstander van internationale samenwerking

Religieus geïnspireerde burgers zijn voorstander van een internationale inspanning om de klimaatverandering en de verspreiding van nucleaire wapens te verspreiden. Deze inspanningen zijn volgens hen een morele verplichting. Dat is de conclusie van een onderzoek van wetenschappers aan de University of Maryland bij gelovige Amerikanen. Ook vindt een meerderheid de bestrijding van de wereldwijde armoede een spirituele verplichtingen en zegt dat de Verenigde Staten samen met andere landen zou moeten samenwerken om het probleem aan te pakken.

Geregeld kerkbezoek leidt tot groter optimisme

Een regelmatig kerkbezoek leidt tot een groter optimisme en een verlaging van het risico op depressies. Dat is de conclusie van een Amerikaans onderzoek van wetenschappers aan de Yeshiva University. De onderzoekers stelden vast dat geregelde kerkbezoekers 56 procent meer geneigd waren optimistisch tegenover hun leven te staan dan landgenoten die niet regelmatig religieuze diensten bijwoonden. Bovendien zou bij de kerkgangers het risico op depressies 27 procent lager liggen.

"Uit eerder onderzoek was al gebleken dat het geregeld bijwonen van een kerkdienst het overlijdensrisico met 20 procent verlaagt," merkt onderzoeksleider Eliezer Schnall op. "Verondersteld werd dat dit fenomeen te wijten zou zijn aan een aantal psychologische factoren." Er wordt wel opgemerkt dat de resultaten van het onderzoek alleen slaan op oudere vrouwen. Het effect op jongere vrouwen of mannen werd niet gemeten. Eerder onderzoek heeft uitgewezen dat oudere vrouwen vaker een sociale rol opnemen in religieuze activiteiten en daaruit het meeste voordeel zouden halen.

De onderzoekers stellen dat geregelde kerkbezoekers zich minder cynisch blijken op te stellen en ook gewag maken van een grotere sociale ondersteuning. Ook bleken ze minder vaak te lijden te hebben onder sociale stress. Er wordt aan toegevoegd dat religieuze betrokkenheid vooral belangrijk blijkt te zijn voor het versterken van de sociale interactie. Toch mag er aan de resultaten van het onderzoek volgens Schnall niet automatisch een oorzakelijk verband worden geknoopt. Men zou volgens hem immers kunnen zeggen dat optimisten sneller aangetrokken worden tot religieuze diensten.

In probleemmaatschappijen voelen gelovigen zich het best

In gemeenschappen die met armoede of conflicten worden geconfronteerd, zijn er meer gelovigen dan atheïsten. Bovendien voelen die gelovigen zich in die probleemsituaties ook gelukkiger dan atheïsten. Dat is de conclusie van een onderzoek van het University of Illinois. In meer stabiele en vredige landen wordt die link volgens de onderzoekers niet vastgesteld. Niet alleen zijn er in stabiele maatschappij minder gelovige mensen, maar die bevolking is ook gelukkiger dan inwoners van probleemregio's, ongeacht de gelovige instelling.

"De omstandigheden creëren de religiositeit van een gemeenschap," merkt onderzoeksleider Ed Diener, professor psychologie aan de University of Illinois. "Moeilijke omstandigheden zorgen ervoor dat meer mensen gelovig zijn. In gelovige maatschappijen en moeilijke omstandigheden zijn gelovige mensen gelukkiger dan niet-gelovigen. Maar in niet-religieuze maatschappijen en meer welvarende maatschappijen, waar aan de behoeftes van de bevolking wordt voldaan, zijn gelovigen niet gelukkiger. In die omgeving voelt iedereen zich gelukkiger."

"Geloof ondersteunt wereldwijd het emotioneel welzijn van mensen die basisbehoeften - zoals voeding, tewerkstelling, gezondheidszorg, veiligheid en onderwijs - moeten missen," stipt Diener nog aan. "Gelovige mensen in gelovige maatschappijen voelen zich gemakkelijker gerespecteerd en ervaren minder negatieve gevoelens dan landgenoten die niet gelovig zijn. Daarentegen worden gelovigen zich in welvarender, seculiere maatschappijen meer met negatieve gevoelens geconfronteerd dan mensen die niet gelovig zijn."

Meedogende god zorgt voor tolerante gelovigen

Personen die geloven in een meedogende god hebben de neiging om zich minder zorgen te maken en stellen zich meer tolerant op tegen de onzekerheden over het leven dan mensen die geloven in een onverschillige of straffende god. Dat heeft David Rosmarin, psycholoog aan het McLean Hospital, gezegd tijdens het jaarcongres van de American Psychological Association. Rosmarin merkt dan ook op dat de spirituele overtuigingen van patiënten in de behandeling moeten worden geïntegreerd.

"In de psychiatrie moet de spiritualiteit van de patiënt ernstiger worden genomen dan toe nu toe het geval is geweest," aldus Rosmarin. "De meeste hulpverleners zijn niet voorbereid om in te kunnen schatten in welke mate een geloofsovertuiging een impact kan hebben op de ingesteldheid van de patiënt." Hij voegt er aan toe dat het onderzoek heeft aangetoond dat de perceptie over een godsfiguur, zowel negatief als positief, een impact heeft op bezorgdheid, tolerantie en onzekerheid.

"Er bestaan ook aanwijzingen dat veel gebieden van spiritualiteit en religie uitstekende voorspellingen laten maken over het psychologisch functioneren," stipte Rosmarin nog op. "Toch vragen hulpverleners aan patiënten bijna nooit naar hun spirituele overtuiging. Daarvoor zijn hulpverleners niet opgeleid, hoewel dit een belangrijk gebied kan blijken te zijn. Dit heeft niets te maken met godsdienst, maar wel met geneeskundige dienstverlening."

Godsdiensten kunnen belangrijke partner zijn voor natuurbehoud

Onderzoekers van de Oxford University hebben een project opgestart om een wereldkaart van religieuze sites en heiligdommen samen te stellen. Er wordt opgemerkt dat religieuze wouden en heilige sites één de grootste biodiversiteit van de wereld kennen en onder meer de biotoop vormen van een aantal bedreigde soorten. De onderzoekers schatten dat religieuze groepen ongeveer 8 procent van de oppervlakte van de wereld in bezit hebben, waarvan het grootste gedeelte uit bosgebieden bestaat. Heilige sites zouden ongeveer 15 procent van de totale wereldoppervlakte omvatten.

"Religieuze wouden en heilige sites staan meestal onder het beheer van verantwoordelijken van de gelovige gemeenschap, maar de meeste genieten geen formele bescherming," stippen de onderzoekers aan. De wetenschappers van het Biodiversity Institute van de Oxford Martin School zeggen te hopen dat hun onderzoek ertoe dan leiden dat deze concentraties van biodiversiteit tenvolle kunnen worden beschermd door officiële kanalen zoals regionale en nationale overheden.

"Religieuze groepen kunnen een belangrijke rol spelen als partner voor natuurbehoud," voeren de onderzoekers aan. Een oorspronkelijk project werd opgestart in samenwerking met de Alliance of Religions and Conservation (ARV), maar daarbij werd alleen rekening gehouden met gebieden die eigendom zijn van grote religieuze stromingen. De Britse wetenschappers hopen nu echter ook een samenwerking tot stand te kunnen brengen met kleinere geloofsgemeenschappen.

Verenigde Staten blijven een bijzonder religieus land

In vergelijking met andere geïndustrialiseerde landen zijn de Verenigde Staten een bijzonder praktiserend religieus land. Dat is de conclusie van een onderzoek van het Pew Research Center. Daarbij wordt opgemerkt dat bijna 40 procent van de Amerikaanse bevolking wekelijks een religieuze dienst bijwoont. Daardoor staan de Verenigde Staten veel hoger dan andere geïndustrialiseerde landen zoals Italië, Canada en Groot-Brittannië en zelfs boven Iran.

De grootste religieuze activiteit wordt opgetekend in Jordanië. Daar woont ongeveer 90 procent van de bevolking wekelijks een religieuze dienst bij. Daarna volgen een reeks andere ontwikkelingslanden, zoals Egypte, Indonesië, Brazilië en India. Met een score van 60 procent staat echter ook Polen bijzonder hoog op de lijst. Op dit ogenblik zegt bijna 30 procent van de Amerikaanse twintigers niet religieus te zijn. Veertig jaar geleden gaf 20 procent van de Amerikaanse twintigers aan niet religieus te zijn. Dat cijfer was twintig jaar geleden gedaald tot ongeveer 10 procent.

De Amerikanen geven wel aan dat een persoon niet gelovig hoeft te zijn om een goed Amerikaans burger te zijn. Er wordt opgemerkt dat dit cijfer het hoogste ligt bij Amerikanen die zelf het minst religieus zijn (98 procent), maar ook bij de intensief-gelovige Amerikanen bedraagt dat nog altijd 80 procent. De onderzoekers noemen het echter vooral opmerkelijk dat de absoluut meest gelovige Amerikanen er het meest van overtuigd zijn dat geloof niet noodzakelijk is om een goed Amerikaans burger te zijn.

Verder blijkt dat Amerikanen bij hun relatie tot een andere godsdienst de meeste sympathie hebben voor joden, gevolgd door katholieken en traditionele protestanten. Daarna volgen evangelisch-protestanten en niet-gelovige Amerikanen. De minste sympathie is weggelegd voor mormonen, boeddhisten en moslims.

Ongelovigen zijn het vaakst kwaad op God

Nagenoeg iedereen is ooit in zijn leven wel eens kwaad op God. Dat is de conclusie van een onderzoek van wetenschappers aan de Case Western Reserve University in Cleveland in de Amerikaanse staat Ohio. Meestal komt die woede volgens onderzoeksleider Julie Exline naar boven na de diagnose van een ernstige ziekte, de dood van een geliefd persoon of een opgelopen trauma. Exline stelt dat nagenoeg twee op drie Amerikanen toegeeft ooit in zijn leven kwaad geweest te zijn op God. Meestal heeft die kwaadheid volgens haar te maken met het feit dat men gelooft dat God verantwoordelijk is voor de negatieve gebeurtenissen in het leven.

"Mensen die gelovig zijn, hebben echter minder de neiging om kwaad te worden," merkt Exline op. "Nochtans zijn deze mensen mogelijk er meer van overtuigd dat God aan de bron ligt van de pijn die men heeft opgelopen, maar tegelijkertijd is die groep ook sneller geneigd om positieve elementen te herkennen in de gebeurtenissen. Die groep zegt onder meer dat God met de gebeurtenissen de bedoeling heeft om de mensen sterker te maken." De onderzoekster noemt het opmerkelijk dat mensen die niet geloven in God of het bestaan van God in vraag stellen, bij tegenslag een grotere agressie tegen de godspersoon tentoon spreiden dan gelovigen.

Julie Exline voegt er aan toe dat binnen de gelovige gemeenschappen de protestanten het minst geneigd zijn om bij tegenslag kwaad te worden op God. Jongeren en blanken vormen volgens haar daarentegen groepen die sneller kwaad worden. Exline voegt er aan toe dat de kwaadheid die gevoeld wordt tegenover God vaak parallel loopt met een kwaadheid die men ook in andere relaties voelt. "Mensen hebben bij een diagnose van een ernstige ziekte vaak het gevoel dat ze door God zijn bedrogen," verduidelijkt de wetenschapper. Exline voegt er wel aan toe dat ook de kwaadheid tegenover God na een uitbarsting weer wegebt.

Kerkvrienden zorgen voor een tevreden leven

Kerkgangers genieten van een bevredigender leven dan mensen die geen erediensten bezoeken. Dat is de conclusie van een Amerikaans onderzoek van de University of Wisconsin. Dat fenomeen is volgens de onderzoekers te wijten aan het feit dat kerkgangers een netwerk van dichte vrienden opbouwen dat belangrijke ondersteuning biedt. De onderzoekers stelden vast dat 28 procent van de kerkgangers bijzonder tevreden is met zijn leven. Bij Amerikanen die nooit een eredienst bezoeken zou dat slechts 20 procent zijn. Kerkgangers die echter geen vriendennetwerk opbouwen blijken echter niet meer tevreden te zijn dan landgenoten die nooit een eredienst bezoeken.

Religieuze personen hebben minder last van depressie

Overtuigd religieuze personen lopen minder risico op depressies dan mensen die gematigd of niet religieus zijn. Dat is de conclusie van een Amerikaans onderzoek van het bureau Gallup. Daarbij wordt opgemerkt dat 15,6 procent van de overtuigd religieuze Amerikanen ooit tijdens hun leven met een depressie werden geconfronteerd. Bij gematigd religieuze Amerikanen is dat 20,4 procent en bij niet-religieuze personen 18,7 procent. Gallup merkt wel op dat deze resultaten niet tot de gevolgtrekking mogen leiden dat een bekering patiënten met een depressie zal helpen om hun aandoening te verlichten of helemaal te genezen.

De onderzoekers voegen er aan toe dat overtuigd religieuze personen ook minder te lijden hebben onder de dagelijkse negatieve emoties van bezorgheid, stress, bedroefdheid en boosheid dan hun minder religieuze landgenoten. Daarbij wordt aangegeven dat slechts 30,6 procent van de overtuigd religieuze Amerikanen aangeeft zich de vorige dag bijzonder bezorgd te hebben gemaakt. Bij de matig religieuze Amerikanen is dat 38,6 procent en bij de niet-religieuze Amerikanen 34 procent. Gelijkaardige scores kunnen worden opgetekend bij stress, droefheid en boosheid. Matig religieuze Amerikanen laten de meest negatieve scores optekenen, met onder meer 46 procent voor stress.

Gallup voegt er aan toe dat mensen met een matige religieuze overtuiging geconfronteerd worden met een complex patroon van religieuze en emotionele elementen. Overtuigd religieuze Amerikanen beschouwen godsdienst als een belangrijk onderdeel van hun dagelijks leven en bezoeken minstens één keer per week een religieuze eredienst. Volgens Gallup moet 44 procent van de Amerikaanse bevolking tot deze categorie worden gerekend. Bij de niet-religieuze groep speelt godsdienst geen belangrijke rol in het dagelijkse leven en die groep bezoekt ook zelden of nooit een eredienst. Hieronder zou 30 procent van de bevolking vallen. De tussenliggende groep omvat 27 procent van de Amerikaanse populatie.

Religieuze overtuiging maakt mensen gezonder

Overtuigd religieuze Amerikanen genieten de beste gezondheid. Dat is de conclusie van een onderzoek van het bureau Gallup. Gemiddeld hebben de overtuigd religieuze Amerikanen een gezondheidsscore van 68,7 procent. De gemiddelde Amerikaan komt aan een gezondheidsscore van 64,2 procent. Die kloof is volgens Gallup wellicht te wijten aan grote verschillen in onder meer het rookgedrag en in mindere mate ook aan een afwijkend eetpatroon. Bovendien citeert Gallup de voordelen van religieuze sociale interactie en meditatie, maar ook wordt gewezen op de aanmoediging van positieve relaties met omwonenden en vrijgevigheid, die zouden bijdragen tot het emotionele en mentale gezondheid van de religieuze Amerikaan.

Gallup stelt dat overtuigd religieuze mensen de godsdienst als een belangrijk onderdeel van het dagelijkse leven beschouwen en minstens één keer per week een gebedsdienst bijwonen. Dat gaat volgens Gallup op voor 44 procent van de Amerikaanse bevolking. Daarnaast wordt 30 procent van de Amerikaanse bevolking als niet-religieus bestempeld, terwijl 27 procent gematigd religieus zou zijn. Deze laatste groep zou echter niet de gezondheidsvoordelen genieten van zijn geloofsovertuiging. De onderzoekers voegen er aan toe dat overtuigd religieuze mensen vooral betere scores laten optekenen op het gebied van gezond gedrag, evaluatie van het leven, werkomgeving en emotionele gezondheid.

Op het gebied van fysieke gezondheid en toegang tot basisdiensten is volgens Gallup het verschil het kleinste. Een exact oorzakelijk verband tussen geloof en gezondheid werd niet gegeven, maar Gallup zegt dat er aanwijzingen zijn dat het geloof de drijvende factor is. De onderzoekers merken op dat een religieuze overtuiging immers mogelijk aanzet tot een gezondere levenswijze. Daarbij wordt opgemerkt dat alle religies mechanismen hebben die aansturen op het verhogen van het welzijn, zonder dat daar concrete bewijzen kunnen worden voor aangebracht. Maar het wordt ook niet echt onmogelijk geacht dat mensen met een betere gezondheid, te wijten aan een aantal factoren, sneller geneigd zouden zijn om religieus te worden dan mensen met een lagere gezondheid.

Geloofsovertuiging arts speelt heeft impact op behandeling

Atheïstische of agnostische artsen zijn bijna twee keer zo snel geneigd om het beëindigen van het leven van terminale patiënten te helpen versnellen dan hun gelovige collega's. Dat is de conclusie van een onderzoek van het Centre for Health Sciences en de London School of Medicine and Dentistry in Groot-Brittannië. Onderzoeksleider Clive Seale merkt op dat het geloof van artsen de behandeling van terminale patiënten beïnvloedt. Hij voegt er aan toe dat gelovige artsen minder gewag maken van tussenkomsten die het leven van de patiënten zouden verkorten, zoals het stopzetten van levens-ondersteunende behandelingen. Wanneer gelovige artsen dergelijke beslissingen toch nemen, zijn ze echter ook minder geneigd om dat met de patiënt te bespreken.

In tegenstelling tot een Amerikaans onderzoek, bleken in Groot-Brittannië huisartsen niet meer geneigd zijn om zich gelovig te noemen dan andere collega's. Wel bleken blanke artsen het minst gewag te maken van een geloofsovertuiging en bleken ze bovendien ook de grootste voorstanders te zijn van wetsveranderingen die artsen zouden toelaten om deel te nemen aan euthanasie. Op uitzondering van blanke en Aziatische artsen bleken de meeste andere collega's zich tegen euthanasie op te stellen. Ook artsen uit de palliatieve zorg verzetten tegen hulp bij euthanasie. De onderzoekers stellen dat overtuigd niet-gelovige artsen sneller geneigd waren om verdoving te integreren in de behandeling van stervende patiënten en twee keer zo snel beslissingen nemen om het levenseinde te versnellen.

Clive Seale merkt op dat artsen, al dan niet gelovig, grotere inspanningen zouden moeten doen om te onderzoeken in welke mate hun persoonlijke percepties de interacties met de patiënt en hun algemene behandeling-beslissing kan beïnvloeden. "Artsen en patiënten zouden zich ervan bewust moeten zijn dat het geloof en de waarden van de gezondheidswerker een impact kan hebben op de behandeling rond het levenseinde," merkt hij op. Sean Morrison, directeur van het Amerikaanse National Palliative Care Research Center, bevestig dat de persoonlijke percepties van de behandelende geneesheer een rol speelt. Artsen moeten zich daarvan volgens hem bewust zijn en ervoor zorgen dat deze percepties niet in conflict komen met de belangen van de patiënt.