Bulkproducten hebben wijnexport fundamenteel veranderd

Een gigantische stijging in de export van wijn in bulk heeft het voorbije decennium geleid tot een belangrijke democratisering, commoditisering, innovatie en marktoverschotten, die de sector definitief heeft veranderd. Dat is de conclusie van een rapport van de financiële dienstverlener Rabobank. De onderzoekers merken op dat de export van bulkwijn is gestegen tot 1,23 miljard liter per jaar, tegenover amper 558,5 miljoen liter één decennium geleden.

De conventionele distributie en de waarde die daarbij gecreëerd wordt is volgens het rapport fundamenteel veranderd. De grootste leveranciers van bulkwijn zijn Australië en Chili, terwijl de grootste vraag afkomstig is uit Groot-Brittannië, Duitsland, de Verenigde Staten en China. "Bulkwijn laat retailers toe om private labels te creëren die druk kunnen zetten op de prijs van markproducten en de winstmarges kunnen uithollen," merkt analist Stephen Rannekleiv op tegenover het webmagazine Beverage Daily.

Door de export van bulkwijn en het bottelen in het land van verkoop kunnen de grote merken volgens het rapport hun kosten met minstens de helft terugschroeven. "Chileense producenten verkopen flessenwijn aan ongeveer 10 dollar tot 20 dollar per krat, maar bij bulkexport en het bottelen in het land van bestemming kan die prijs worden teruggebracht tot een niveau tussen 1,5 dollar en 3 dollar," merkt Rannekleiv op. "Wel moet daarvoor een volume van minstens 15.000 kratten worden gehaald."

Bulkexport schroeft volgens het rapport niet alleen de prijs terug, maar verkleint ook de ecologische voetafdruk van de producent. In de lagere prijscategorieën wordt het volgens het rapport heel moeilijk om met flessenwijn tegen bulkimport te concurreren. Over de impact van het bulkvervoer op de kwaliteit van de wijn zijn volgens Rannekleiv de meningen verdeeld.

Moldavië moet wijnproducent van wereldniveau worden

Over vijf jaar moet Moldavië één van de belangrijke wijnlanden van de wereld zijn geworden. Dat zegt ondernemer Victor Bostan, oprichter van de Bostovan Wineries Group. De productie van de Purcari-wijngaard van Bostovan Wineries kan volgens hem de vergelijking met de Franse wijnen doorstaan en zou op het gebied van kwaliteit beter scoren dan de Italiaanse wijnen. Het probleem is volgens Bostan echter dat de Moldavische wijnen buiten de gewezen Sovjet-Unie nauwelijks enige bekendheid genieten.

"Er zal dan ook heel wat tijd en geld moeten worden geïnvesteerd in de wereldwijde promotie van Moldavische wijnen," merkt Victor Bostan op tegenover de krant The Moscow Times. De Boston Wineries Group ontving inmiddels een injectie van 15 miljoen dollar van de investeringsgroep Horizon Capital. Een gedeelte van die financiële middelen zal volgens Bostan worden geïnvesteerd in de promotie van de wijnen en het opstarten van verkoopkanalen in het buitenland. Over drie jaar moet Bostovan daardoor uitgegroeid zijn tot de belangrijkste wijnproducent van Oost-Europa.

Moldavië bezit ongeveer 151.000 hectaren wijngaarden. Volgens de Food and Agriculture Organization (FAO) exporteert het land ongeveer 200 miljoen dollar per jaar. Daarvan gaat echter 78 procent naar Wit-Rusland, Rusland en Oekraïne. De wijngaarden van Moldavië liggen ongeveer op dezelfde breedtegraad als Bourgondië en Bordeaux in Frankrijk. Bostovan heeft inmiddels echter al een verkoop in Duitsland, Nederland, België, Oostenrijk, China, Zuid-Korea en de Verenigde Staten.

Lotus Exige Tri-Fuel rijdt op wijn en kaas

In Groot-Brittannië is een auto ontwikkeld die geschikt is om te rijden op basis van ethanol die geproduceerd werd op basis van wijn die nog niet geschikt is voor menselijke consumptie en op wei, een bijproduct van het productieproces van kaas en chocolade. In het kader van het Start-project, een milieu-initiatief van de Prince of Wales, werd de Lotus Exige Tri-Fuel ontwikkeld, die op basis van de specifieke ethanol kan rijden.

De wagen is ook geschikt voor conventionele benzine of voor methanol, dat zou kunnen worden geproduceerd worden op basis van koolstofdioxide die rechtstreeks uit de atmosfeer zou kunnen worden gehaald en daarom door sommigen als de ultieme uitstootneutrale brandstof wordt bestempeld. De Lotus Exige Tri-Fuel kan op minder dan vier seconden een snelheid van 60 mijl per uur halen. Daarmee wordt het model één van de snelste wagens die in het openbaar vervoer is toegelaten.

"Voertuigen met alternatieve brandstoffen zijn niet langer concepten voor de toekomst, maar productiewagens van dit ogenblik," benadrukte een woordvoerder van bandenproducent Bridgestone, die als sponsor optrad van een rally tussen Oxford en The Mall in het centrum van Londen voor milieuvriendelijke wagens. "Naarmate de wereldwijde recessie aanhoudt, zullen steeds meer mensen interesse krijgen voor duurzame wagens." De Lotus Exige Tri-Fuel bevindt zich nog steeds in zijn ontwikkelingsfase en is nog niet op de markt verkrijgbaar.

Export oude wijnlanden heeft relatief goed jaar achter rug

De oude wijnlanden hebben een veel beter exportjaar achter de rug dan een groot aantal van hun concurrenten uit de nieuwe wereld. Dat is de conclusie van een rapport van Rabobank. Daar wordt gesteld dat de wijnexport in Frankrijk, Italië en Spanje het voorbije jaar een dubbelcijferige groei heeft laten optekenen. De nieuwe wijnlanden hadden het volgens het rapport daarentegen moeilijk om te profiteren van het herstel op de wereldwijde markten.

"Volgens het rapport van Rabobank kende de Zuid-Afrikaanse wijnexport het voorbije jaar een terugval met 2 procent," merkt het webmagazine BeverageDaily op. "In Australië en Chili werd een groei met ongeveer 2 procent opgetekend." Er wordt wel opgemerkt dat een groot gedeelte van het verschil kan worden teruggebracht tot de evoluties bij de wisselkoersen. Rabobank merkt op dat de zwakkere euro, vooral tijdens de eerste helft van het jaar, aan de oude wijnlanden een concurrentieel voordeel heeft opgeleverd.

Wisselkoersen vormen volgens Rabobank echter niet het hele verhaal. "Het transport van wijn over de hele wereld naar de consumentenmarkten in Europa wordt afgeremd door de hoge kosten en milieubezwaren," wordt in het rapport opgemerkt. "Onder meer is het voorbije jaar de export van Australische wijnen naar Groot-Brittannië met 56 procent teruggevallen. Bovendien hebben belangrijke groeimarkten zoals China een voorkeur voor Franse wijnen boven producten uit de nieuwe wereld."

Georgië wil rechten op verkoop Chvantskara-wijn

Georgië wil de rechten voor de verkoop van de Chvantskara-wijn herzien. Georgische functionarissen maakten bekend in onderhandeling te zijn met een Amerikaans bedrijf over de exclusieve rechten van de Georgische Chvantskara-wijn. Volgens Georgië zou het monopolie van één bedrijf voor de verkoop van Georgische wijnen de belangen van Georgische wijnmakers schaden. Chvantskara zou één van de favoriete wijnen geweest zijn van wijlen Josef Stalin, Georgiër van herkomst en gewezen leider van de Sovjet-Unie.

De rechten op de Chvantskara-wijn berusten op dit ogenblik bij de Amerikaanse wijnimporteur Dozortsev. Die merkt op dat Stalin de wijn tijdens de Conferentie van Jalta aan het einde van de tweede wereldoorlog zou hebben geschonken aan de Amerikaanse president Franklin Roosevelt en de Britse premier Winston Churchill. De wijn wordt geproduceerd van twee bijzondere Georgische druivensoorten. Jaarlijks zou er slechts ongeveer 600.000 liter Chvantskara-wijn worden geproduceerd.

Georgië wordt bestempeld als het oudste wijnland ter wereld. Archeologische vondsten wijzen erop dat er in de regio al zevenduizend jaar geleden wijn werd gemaakt. Georgische wijn is vooral befaamd in de gewezen Sovjet-republieken. Rusland voerde vijf jaar geleden een importverbod op Georgische wijn op, nadat de politieke spanningen tussen beide landen waren opgelopen en er een kortstondige oorlog werd gevoerd. Sindsdien in Georgië op zoek naar nieuwe afzetmarkten.

Britse wijndrinkers hebben vooral aandacht voor druif

Slechts 3 procent van de Britse consumenten kiest bij de aankoop van wijnen in de eerste plaats voor een merk. Dat is de conclusie van een onderzoek van het Wilson Drinks Report (WDR). Bij rode wijn kiest slechts 2 procent in eerste instantie voor het wijnmerk. De onderzoekers voegen er aan toe dat de druivenvariëteit voor de Britse consument belangrijker blijkt te zijn dan het land van origine of het wijnmerk. Daarbij wordt opgemerkt dat 9 procent zijn keuze laat bepalen door de druivenvariëteit, terwijl het land van herkomst voor 6 procent doorslaggevend is.

Uit het onderzoek blijkt dat 47 procent van de Britse wijnconsumenten zich in de eerste plaats laat leiden door de kleur. Ook de prijs heeft echter een belangrijke impact. Daarbij zegt 18 procent in eerste instantie aangetrokken te worden door een speciale aanbieding, terwijl 13 procent aangeeft zich op de verkoopprijs te baseren. De onderzoekers merken daarbij op dat er blijkbaar drie beslissingsniveaus kunnen worden opgemerkt. Na een eerste keuze voor kleur, zegt 27 procent voor de druivenvariëteit te gaan. Een even grote groep kiest echter voor prijskortingen.

Er wordt echter opgemerkt dat sommige consumenten bij hun keuze met een beperkte kennis van start gaan en daarbij combinaties gebruiken van druif en land van herkomst om hun keuzes te maken. Daarbij wordt opgemerkt dat daarbij onder meer combinaties gemaakt worden van merlot met Chili en sauvignon met Nieuw-Zeeland. Het resultaat geeft volgens de onderzoekers aan dat retailers zouden moeten overwegen om hun wijnen volgens druivenvariëteit te rangschikken.

Wijnverkoop nieuwe markten toont dubbelcijferige groei

Wijnproducenten hebben bij hun export naar nieuwe markten zoals China, Rusland, Brazilië en Mexico het voorbije jaar een dubbelcijferige groei laten optekenen. Dat is de conclusie van een rapport van Rabobank. Daarbij wordt opgemerkt dat de wijnproducenten op deze nieuwe markten een compensatie proberen te vinden voor het terrein dat om verschillende redenen in meer mature markten moet worden prijsgegeven. Er wordt daarbij op gewezen dat de return op een fles wijn in Groot-Brittannië op acht jaar met 46 procent is teruggevallen door een stijging van de heffingen.

"Het is echter weinig waarschijnlijk dat die nieuwe markten helemaal kunnen opwegen tegen het verlies in de mature regio's," merkt het webmagazine Beveragedaily.com op. "In de eerste plaats moeten de volumes op die groeimarkten nog gevoelig stijgen vooraleer ze kunnen vergeleken worden met de verkoopniveaus op de traditionele markten. Bovendien liggen de winstmarges er meestal ook veel kleiner. Vooral in Rusland liggen de marktprijzen gevoelig lager dan in de gevestigde markten."

Australië vormt daar volgens Rabobank echter een uitzondering op. Australische wijnen zouden in groeimarkten immers hogere prijzen laten noteren dan het aanbod uit Spanje, Chili, Argentinië en Frankrijk. Dat heeft er volgens Rabobank echter veel mee te maken dat veel wijnproducenten nieuwe markten als een afzetgebied bestempelen voor hun overaanbod, dat ze er aan goedkope prijzen proberen te verkopen. Dat zou volgens de analisten op termijn echter een vergissing kunnen zijn, omdat de nieuwe wijnconsument daardoor een verkeerd idee krijgt over het product.

Chinese consument drinkt steeds meer Franse wijnen

De Chinese consument vertoont de voorbije jaren een steeds grotere voorkeur voor Franse wijnen. Dat blijkt uit cijfers van het bureau International Wine and Spirit Research (IWSR). China is voor Bordeaux-wijnen inmiddels de belangrijkste markt buiten Europa geworden. Bovendien worden er doorgaans ook betere prijzen betaald dan in Duitsland, de grootste individuele markt van de Bordeaux-productie. Er wordt echter gewaarschuwd dat er een aantal evoluties kunnen worden opgemerkt die de duurzaamheid van deze groei zouden kunnen bedreigen.

"De Chinese wijnmarkt heeft de voorbije jaren een bijzonder grote groei gekend en toont ook geen tekenen van vertragingen," merkt José Luis Hermoso, analist bij het onderzoeksbureau, op tegenover het webmagazine Beveragedaily.com. "Uit cijfers blijkt dat de Chinese wijnmarkt twee jaar geleden een omzet realiseerde van 93 miljoen kratten van negen liter. Verwacht wordt dat die omzet vorig jaar tot meer dan 100 miljoen kratten zijn gestegen. Vooral geïmporteerde wijnen, die op dit ogenblik ongeveer 10 procent van de totale markt vertegenwoordigen, kent een belangrijke groei."

Daarbij wordt opgemerkt dat er het voorbije decennium een gemiddelde groei met 46 procent werd opgetekend in de Chinese wijnimport. Sinds het midden van het decennium is dat zelfs gestegen tot een gemiddelde groei met 72 procent. "De Chinese consument heeft in eerste instantie een voorkeur voor rode wijnen, gevolgd door achtereenvolgens Franse soorten, Bordeaux-wijnen en Château-merken," merkt Hermoso op. "Chinezen hebben een voorkeur voor gemakkelijk drinkbare, fruitige wijnen zonder teveel houtsmaak."

Er zijn volgens Hermoso echter een aantal elementen die een bedreiging vormen van de automatische link die Chinezen leggen tussen Frankrijk en kwaliteitswijn. Daarbij wordt onder meer gewaarschuwd voor namaak en ondermaatse kwaliteit die als Franse merken aan belachelijk hoge prijzen op de Chinese markt worden verkocht. Er wordt ook voor gewaarschuwd dat wijnproducenten China niet mogen beschouwen als een afzetmarkt voor overtollige voorraden, wat op langere termijn contraproductief zou kunnen uitdraaien.

Midden-Oosten tekent voor nieuwe golf wijnlanden

Het Midden-Oosten werpt zich steeds meer op als een alternatieve wijnregio. In Jordanië, Israël, Libanon en Syrië is immers een nieuwe generatie wijnmakers opgestaan met de bedoeling een gedeelte van de wereldwijde wijnmarkt te kunnen veroveren, waarbij geëxperimenteerd wordt met niet nieuwe druivensoorten en technieken. Volgens een aantal waarnemers is er hier duidelijk sprake van een volgende golf nieuwe wijnlanden, zoals ook de Verenigde Staten, Australië en Chili enkele decennia geleden de hegemonie van heersende wijnmogendheden een eerste keer hadden verstoord. Inmiddels wordt al de helft van de Libanese wijn geëxporteerd.

"Veel moslims wijzen de consumptie van wijn uit religieuze overwegingen af, maar desondanks kent het Midden-Oosten een groeiende wijnsector," merkt het persbureau Associated Press op. "Libanon is met zijn belangrijke christelijke gemeenschap één van de weinige Arabische landen die in het verleden al een belangrijke wijnindustrie had. Maar Chateau Musar is de enige Libanese wijn die ook op de internationale markt is doorgebroken. De Libanese wijnexpert Michael Karam wijst erop dat zijn land van het midden van de jaren zeventig tot het einde van de jaren tachtig in een burgeroorlog was verwikkeld die een grote barrière vormde voor de ontwikkeling van de wijnindustrie, terwijl op dat ogenblik de opkomst van de nieuwe wereldwijnen zich volop doorzette."

Inmiddels telt Libanon drieëndertig wijnproducenten. Dat is meer dan een verdubbeling op zes jaar tijd. "Bovendien is de Libanese wijnsector ook agressiever geworden op marketinggebied, waarbij specialisten worden ingehuurd om onder meer zijn producten in Groot-Brittannië te promoten," voert Associated Press nog aan. "Dat moet ervoor zorgen dat de wereld een ander beeld krijgt over Libanon, dat door het gemiddelde publiek nog altijd wordt vereenzelvigd met oorlog, ontvoeringen en gijzelaars." Volgens Michael Karam zijn nieuwe Libanese producenten zoals Massaya, Clos St. Thomas, Domaine des Tourelles en Coteaux de Botrys verplicht om een gespecialiseerd circuit te volgen. De Libanese wijnproductie blijft immers nog altijd beperkt tot 7 miljoen flessen per jaar.

Amerikaanse wijnconsumptie voor zestiende jaar op rij gestegen

In de Verenigde Staten werd het voorbije jaar 2,67 miljard liter wijn verkocht. Dat is een stijging met 0,8 procent tegenover het jaar voordien. Dat blijkt uit cijfers van de Beverage Information Group. Het wijnverbruik in de Verenigde Staten kent daarmee zestien jaar op rij een stijging. Bij de inlandse wijnen werd een stijging met 1,8 procent opgetekend tot 2 miljard liter opgetekend. De verkoop van geïmporteerde wijn daalde met 2,2 procent tot 668,7 miljoen liter. Er wordt echter opgemerkt dat er nog altijd een stijging wordt opgetekend bij de import uit een aantal kleinere landen, zoals Chili, Nieuw-Zeeland en Portugal. De onderzoekers verwachten dat de Amerikaanse wijnconsumptie de volgende vier jaar met 4,6 procent verder zal stijgen tot 2,79 miljard liter.

Tafelwijn heeft op de Amerikaanse markt een aandeel van 91,6 procent. De consumptie steeg het voorbij jaar met 0,8 procent. Opgemerkt wordt dat de sector het voorbije jaar wellicht heeft geconfronteerd van wijnen die onder hun kwaliteitsniveau werden verkocht, te wijten aan consumenten die tijdens de recessie op zoek gingen naar minder dure producten. Dat is volgens de onderzoekers vooral het geval met de inlandse wijnen. Daarbij wordt opgemerkt dat de Amerikaanse consument vaak wordt afgeschrikt door het dure imago van de geïmporteerde tafelwijn en de negatieve impact van de Amerikaanse dollar.

De onderzoekers merken op dat bij de inlandse tafelwijnen een groei met 1,9 procent werd opgetekend, terwijl bij de importproducten een daling met 2,4 procent werd genoteerd. "Daardoor wordt de kloof op de markt, die door de Amerikaanse wijnen wordt gedomineerd, nog verder uitgediept," stippen de onderzoekers aan. "Inlandse merken vertegenwoordigen op dit ogenblik 73 procent van de Amerikaanse markt van tafelwijnen. In die sector is vooral Californië dominant. De Californische producten vertegenwoordigen bij de inlandse tafelwijnen een marktaandeel van 67,1 procent. De andere staten vertegenwoordigen 5,9 procent van het totale aanbod.