Opvang koolstofdioxide in atmosfeer op dit ogenblik niet realistisch

De ontwikkeling van technologieën om koolstofdioxide rechtstreeks uit de atmosfeer te filteren, kan op middellange termijn geen realistische oplossing bieden in de strijd tegen de klimaatverandering. Het ontwikkelen van die technologieën kost immers meer dan maatregelen om de uitstoot aan de bron, zoals krachtcentrales op basis van fossiele brandstoffen, te blokkeren. Dat is gebleken uit een rapport van het Massachusetts Institute of Technology (MIT).

"De voorstanders van deze technologieën tonen zich verdekte woordvoerders van de petroleumsector," merkt onderzoeker Howard Herzog op. "Het is echter ook een aantrekkelijk concept, want door de opvang van koolstofdioxide in de atmosfeer zou men niets aan zijn levensstijl moeten veranderen om de uitstoot van broeikasgassen te beperken en de klimaatverandering tegen te houden. Indien die mogelijkheden bestonden, zou men inderdaad het definitieve antwoord op het probleem van de opwarming van de aarde hebben."

"In werkelijkheid blijken de voorstellen rond die technologieën de betrokken kosten zwaar te minimaliseren," voert Herzog nog aan. "Bij een nader onderzoek blijken die berekeningen niet te kloppen. In vergelijking met de opvang van koolstofdioxide aan de bron ligt de kost van een opvang in de atmosfeer per ton emissies ongeveer driehonderd keer hoger. Dat is ook het verschil in concentraties aan koolstofdioxide die in beide omgevingen kunnen worden aangetroffen."

De opvang in de atmosfeer kost volgens Herzog ongeveer 1.000 dollar per ton koolstofdioxide. Aan de bron zou die kost beperkt blijven tot een bedrag van 50 dollar tot 100 dollar.

Japanse uitstoot koolstofdioxide opnieuw gestegen

De Japanse uitstoot van koolstofdioxide door het genereren van energie is het voorbije fiscale jaar, dat in maart is afgelopen, met 4,4 procent tot 1,12 miljard ton gestegen. Dat blijkt uit cijfers van het Japanse ministerie van economie, handel en industrie. Daarmee is de emissieniveau van de Japanse energiesector voor het eerst in drie jaar opnieuw gestegen.

Die groei reflecteert een stijging met 4 procent van de energieconsumptie, te wijten aan een herstel van de binnenlandse economie en een ongewone warme zomer en sterke winter. Daarmee is de Japanse energieconsumptie voor de eerste keer in zes jaar tijd gestegen. De Japanse uitstoot van koolstofdioixide kende drie jaar geleden een recordniveau van 1,22 miljard ton, maar daalde de twee daaropvolgende jaren met achtereenvolgens 6,6 procent en 5,6 procent.

Bosgebieden slaan meer koolstofdioxide op dan gedacht

De Noord-Amerikaanse wouden blijken een grotere capaciteit te hebben om koolstofdioxide op te slaan dan wetenschappers eerder hadden gedacht. Dat is de conclusie van een onderzoek aan de University of Michigan. De Amerikaanse onderzoekers stellen dat deze wouden dan ook een grotere bijdrage zouden kunnen leveren tot de vertraging van de opwarming van het klimaat dan eerder was berekend. Opgemerkt wordt dat een aantal veronderstellingen over het aanpassingssysteem van het ecosysteem dan ook opnieuw zullen moeten worden bekeken.

"Een experimenteel bosgebied in Rhinelander in Wisconsin, waar gedurende twaalf jaar koolstofdioxide en ozon werd geïnjecteerd om de klimaatverandering na te bootsen, leverde verrassende resultaten op," merkt Donald Zak, ecoloog aan de School of Natural Resources and Environment van de University of Michigan, op. "De bomen blijken de koolstofdioxide intensiever te gebruiken om te blijven groeien dan was verwacht. Ook bleek dat gevallen bladeren en takken meer stikstof als voeding opnieuw in de ondergrond vrijgaven."

"Koolstofdioxide biedt de bomen een grotere kans om stikstof uit de grond te halen en er is meer stikstof ter beschikking van de planten," voert Zak nog aan. "Uiteindelijk zal dat proces stoppen, maar op dit ogenblik zijn daarover geen exacte gegevens beschikbaar. Wel heeft het onderzoek aangetoond dat de specifieke eigenschappen van bepaalde boomsoorten een impact kunnen hebben op de reactie van een ecosysteem op de klimaatverandering."

Ondergrondse opslag koolstofdioxide bron van elektriciteit

Ondergrondse opslag van koolstofdioxide moet in de toekomst een bron van milieuvriendelijke elektriciteit kunnen worden. Dat zeggen onderzoekers van het Lawrence Berkeley National Laboratory. De ondergrondse opslag zal volgens de onderzoekers de koolstofdioxide opwarmen, wat toelaat om turbines aan te drijven en elektriciteit op te wekken. Op die manier wordt volgens de onderzoekers een zuivere energie gecreëerd die bovendien de klimaatverandering kan helpen tegengaan. Bovendien kan de toepassing de energie-onafhankelijkheid van de Verenigde Staten helpen garanderen.

"Het is de bedoeling om koolstofdioxide op een diepte van drie kilometer in een sedimentaire laag met een temperatuur van 125 graden celcius te injecteren," merkt onderzoeksleider Barry Freifeld op. "Onder die omstandigheden bereikt koolstofdioxide een superkritisch statuut, waardoor het product zowel eigenschap van vloeistoffen als gassen heeft. De koolstofdioxide wordt vervolgens naar de oppervlakte gestuwd, waar turbines de hitte in elektriciteit omzetten. Daarna wordt de koolstofdioxide terug naar de ondergrond geleid, waardoor de hele cyclus opnieuw kan starten."

De onderzoeker merkt echter op dat na verloop van tijd een gedeelte van de koolstofdioxide zich definitief in de ondergrond zal vastzetten, waardoor nieuwe voorraden kunnen worden aangevoerd om de turbines draaiende te houden. "De technologie zou kunnen bijdragen om de hoge kosten van de opslag van koolstofdioxide te helpen verlagen en dus rendabeler te maken," stipt Freifeld aan. "Bovendien is de technologie ook bijzonder geschikt voor energieproductie in gebieden met een gebrek aan water."

Het Berkeley Lab wil in de loop van volgend jaar een experimenteel project opstarten in Cranfield in de Amerikaanse staat Mississippi. Daarmee zou het Berkeley Lab wereldwijd het eerste project opzetten dat aan de hand van koolstofdioxide elektriciteit zou produceren uit de warmte van de aarde. Het Berkeley Lab heeft voor de uitvoering van het project een toelage van 5 miljoen dollar ontvangen van het Amerikaanse ministerie van energie.

Britse energiemaatschappijen werken aan opslag koolstofdioxide

De Britse energiemaatschappijen Scottish Power, National Grid en Shell hebben plannen om aan de Schotse kust een pijpleiding voor het transport van koolstofdioxide in gebruik te nemen. De pijpleiding zou een capaciteit krijgen van twee miljoen ton koolstofdioxide. Daarbij zou men willen gebruik maken van een bestaande leiding voor gastransport tussen Falkirk en Peterhead. Het project vormt een onderdeel van plannen om emissies van de krachtcentrale van Longannet in Fife naar de Noordzee te transporteren.

"Longannet, de derde grootste steenkoolgestookte krachtcentrale van Europa, is één van de grootste vervuilers van Groot-Brittannië," merkt BBC News op. "De centrale produceert energie voor twee miljoen mensen, maar stoot jaarlijks ook zeven tot acht miljoen koolstofdioxide uit. "De energiebedrijven stellen dat ze de site kunnen saneren, zijn levensduur kunnen verlengen en tegelijkertijd de uitstoot van broeikasgassen terugschroeven." De pijpleiding zou voor Groot-Brittannië een primeur zijn voor het transport van koolstofdioxide.

De werken aan de pijpleiding zouden over drie jaar worden gestart. De koolstofdioxide zal van Longannet naar een compressor-eenheid in Blackhill, naast de gasterminal van St Fergus in Aberdeenshire. Van daaruit zou de koolstofdioxide naar het Goldeneye Platform in de Noordzee worden gepompt, waar het gas permanent zou worden opgeslagen in uitgeputte olievelden. Gehoopt wordt dat over vier jaar een eerste demonstratiesysteem zal kunnen worden opgestart.

Koolstofdioxide grondstof voor hoger rendement olievelden

De Verenigde Staten moeten hun inspanningen opdrijven om de opslag van koolstofdioxide te promoten, in combinatie met een hogere binnenlandse olieproductie. Daardoor zou binnenlandse energiewinning kunnen worden opgedreven, terwijl tegelijkertijd de uitstoot van broeikasgassen gevoelig zou kunnen worden teruggeschroefd. Dat is de conclusie van een rapport van het Massachusetts Institute of Technology (MIT) en de University of Texas.

"De oliesector heeft decennia koolstofdioxide ingezet om olie uit mature velden te winnen," merken de onderzoekers op. "Die koolstofdioxide werd meestal uit natuurlijke bronnen gehaald. Maar ook industriële bronnen, zoals steenkoolcentrales, zouden kunnen worden aangewend, waarbij ook tegemoet gekomen zou worden aan de bezorgdheid van het publiek over de uitstoot van broeikasgassen." Er wordt wel opgemerkt dat daarvoor een aantal hindernissen uit de weg moeten worden geruimd.

Daarbij wordt gewezen op de ontwikkeling van de nodige infrastructuur, regelgeving en economische incentives om de bevoorrading van koolstofdioxide te stimuleren. "Daarvoor moet het wetenschappelijk onderzoek worden gestimuleerd en moet ook de politiek zijn verantwoordelijkheid nemen," voeren de onderzoekers aan. In het rapport wordt opgemerkt dat de mogelijkheden van emissie-opslag door een verhoogde olieproductie enorme mogelijkheden biedt.

Daarbij wordt gewag gemaakt van 3.500 gigawattuur, wat overeenkomt met vijftien jaar productie van koolstofdioxide van Amerikaanse steenkoolcentrales. De injectie van koolstofdioxide in de ondergrond zou de binnenlandse olieproductie tegen het einde van het volgende decennium met ongeveer drie miljoen vaten per dag kunnen opdrijven. Dat betekent een stijging met meer dan 50 procent tegenover het huidige niveau.

Ferrari op één jaar tijd 19 procent uitstootarmer

Van alle superwagens heeft het Italiaanse merk Ferrari de grootste vooruitgang geboekt op het gebied van uitstootreductie. Dat merkt Viknesh Vijayenthiran, hoofdredacteur van het online magazin Greencarreports.com, op. Het wagenpark van Ferrari liet tijdens het voorbije jaar een gemiddelde uitstoot van 326 gram koolstofdioxide per kilometer optekenen. Dat is een daling met 46 gram tegenover het jaar voordien. Met een besparing van 12 procent op de uitstoot laat Ferrari concurrenten zoals Aston Martin (0,6 procent), Lamborghini (1,5 procent) en Bentley (1,9 procent) ver achter is.

"Over de hele wereld worden overheden onder druk van het publiek om de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen," merkt Vijayenthiran op. "Daarbij wordt niet zelden in de eerste plaats de autosector geviseerd. In de Verenigde Staten wordt over vijf jaar een maximumverbruik van 34,1 mijl per gallon ingevoerd, terwijl de Europese regeringen werken aan een limiet op de uitstoot van koolstofdioxide. Die maatregelen zouden een desastreuze impact kunnen hebben op de constructeurs van superwagens."

Die toekomstvisie heeft Ferrari volgens Vijayenthiran zo bezorgd gemaakt, dat het Italiaanse automerk zowel zijn commerciële als sportieve divisie aan het werk heeft gezet om het verbruik en de emissies van de motoren gevoelig terug te schroeven. "Dat heeft ertoe geleid dat er een hybride prototype werd ontwikkeld, naast onderzoek in biobrandstoffen en de implementering van energie-efficiëntere transmissiesytemen en injectietechnologieën."

Met een uitstoot van 301 gram per kilometer is de Ferrari California het meest milieuvriendelijke model uit de vloot van de Italiaanse autoconstructeur.

Opslag koolstofdioxide op zee geen goed idee

De opslag van koolstofdioxide in de Noordzee is een slecht idee, want het is geen oplossing voor de klimaatverandering. De praktijk leidt er alleen toe dat het probleem wordt verborgen. Dat heeft Stichting De Noordzee gezegd in een reactie op de plannen van Maxime Verhagen, Nederlands minister van economie en innovatie, om de opslag op zee te onderzoeken als alternatief voor het gebruik van lege gasvelden in het noorden van Nederland.

Eelco Leemans, directeur van Stichting De Noordzee, voert aan dat de opslag op zee niet alleen geen oplossing biedt, maar door een mogelijk weglekken van koolstofdioxide mogelijk een bedreiging van het zeeleven zou kunnen betekenen. De Nederlandse overheid kan volgens Leemans beter investeren in energiebesparing, een efficiënter gebruik van energie en duurzame energie. Opslag van koolstofdioxide is volgens Leemans een excuus voor het bouwen van kolencentrales.

Leemans benadrukt dat de uitstoot door de opslag niet wordt teruggeschroefd. Hij wijst erop dat de opslag in tegendeel ook heel veel energie kost. Er moet volgens Leemans gemiddeld 25 procent extra energie worden opgewekt om al het geproduceerde koolstofdioxide op te slaan. Daardoor neemt de efficiëntie van de centrales volgens Leemans af. Bovendien zou het aanleggen van pijpleidingen het bodemleven verstoren.