Amerikaanse voedselbevoorrading is complete ramp

Rekening houdend met de impact op de volksgezondheid, moet de Amerikaanse voedselbevoorrading als een complete ramp worden bestempeld. Dat zegt Walter Willett, voorzitter van het departement voeding aan de Harvard School of Public Health. Hij stelt dat het onzinnig is om belastinggelden te gebruiken om mensen uit de lagere inkomensklasse te stimuleren om junkfood en ongezonde frisdranken te consumeren en tegelijkertijd geld te investeren in projecten om obesitas te bestrijden.

Het Amerikaanse Supplement Nutrition Assistance Program stelt voedselbonnen ter beschikking van inkomens met een lager inkomen. "Die worden echter vooral besteed aan frisdranken en junkfood," merkt Walter Willett op. "Aan de ene zijde schrijft de overheid voor miljarden dollars cheques uit voor ongezonde voeding, terwijl anderzijds miljarden dollars worden besteed aan campagnes tegen obesitas te financieren. Dat is een compleet waanzinnige situatie."

Het Amerikaanse ministerie van landbouw stelde onlangs tegenover het stadsbestuur van New York onmogelijk te kunnen beletten dat met de voedselbonnen ongezonde voeding werd gekocht. "Dat strookt niet met de werkelijkheid," zegt Willett. "Dat kan perfect geregeld worden. Men doet het wel voor alcoholische dranken." David Ludwig, professor pediatrie aan de Harvard Medical School, benadrukt dat de overheid vooral de reclame en marketing voor jongeren moet aanpakken.

Informatica moest beleid Britse regering seksiër maken

Ministers uit de vorige Britse regeringen hebben dure computer-projecten besteld omdat ze daarmee hun beleid een sexy imago hoopten te kunnen meegeven. Dat heeft Ian Watmore, gewezen informatica-topman van de voormalige Britse premier Tony Blair, gezegd voor de onderzoekscommissie van de huidige Britse regering. Ian Watmore, op dit ogenblik verantwoordelijk voor efficiëntie-projecten van de Britse regering, stelde dat het informatica-beleid van de vorige Labour-regeringen overambitieus en slecht gemanaged was.

De Britse regering heeft een stop gezet op grote informatica-projecten om geld te besparen. Daarbij werd opgeroepen tot kleinere en meer beheersbare projecten. Er werd bepaald dat geen enkel project meer dan 100 miljoen pond mocht kosten. Ook werd beloofd dat orders ook toegankelijk zouden worden voor kleinere bedrijven, die het in het verleden bijzonder moeilijk hadden om op te tornen tegen Hewlett-Packard, British Telecom en Fujitsu, die samen ongeveer één derde van de overheidscontracten voor ongeveer 5 miljard pond per jaar toegewezen kregen.

Watmore beklemtoonde dat een aantal beruchte informatica-fiasco's van de vorige regering niet te wijten was aan technologische problemen, maar aan een ondermaats projectbeheer en een slecht omschreven beleid. Technologie werd volgens Watmore vaak slechts achteraf aan overheidsprojecten toegevoegd, zonder dat er daarbij van een echte visie sprake was. Anderen zouden technologie hebben gebruikt om hun beleid meer sexy te laten lijken.