Onregelmatig werk legt hypotheek op relatie

Werknemers die vaak nachtdienst hebben of tijdens het weekend moeten werken, lopen een groter risico op een slechtere relatie of zelfs een relatiebreuk. Dat is de conclusie van een onderzoek van Kadri Täht, socioloog aan de Vrije Universiteit Amsterdam. De onderzoekster stelt dat werken buiten de normale uren meer tijd vrijmaakt die aan de kinderen kan worden besteed. Dat gaat volgens haar echter ten koste van de gezamenlijke tijd van de ouders, die daardoor een verhoogd risico lopen op een slechtere relatie en uiteindelijk zelfs een breuk.

Men zou volgens Täht kunnen verwachten dat ouders overdag hun zorgtaken zouden overdragen, zodat ze tijdens die periode zelf kunnen werken en niet buiten de traditionele werkuren nog arbeid zouden hoeven te verrichten. Toch blijken ouders die zorgtaken volgens de onderzoekster vaak niet uit handen te willen of kunnen geven. Het probleem geldt volgens Täht vooral voor koppels waarvan één partner een afwijkend werkschema heeft. Als beide partners buiten de standaarduren werken, zou het gevaar op relatieproblemen niet worden verhoogd.

Deeltijds werken is volgens de onderzoekster een mogelijke taktiek om problemen te vermijden. Dat zorgt er volgens haar immers voor dat er meer tijd met de partner kan worden doorgebracht. Anderzijds wijst ze op de gevaren van de groeiende populariteit van flexibele werkuren. Daardoor dreigen immers steeds meer groepen buiten de standaard werkuren te vallen, waardoor meer koppels met relatieproblemen geconfronteerd zouden dreigen te worden.

Goede relatie met moeder creëert voorbeeldige zonen

De relatie tussen zoon en moeder verandert door het opgroeien en kan een impact hebben op het gedrag van de mannelijke tiener. Dat is de conclusie van een onderzoek van de Wayne State University bij meer dan tweehonderdvijftig gezinnen uit de lagere inkomensklasse in de Amerikaanse stad Pittsburgh. Jongens die veel conflicten hadden met hun moeders, bleken tijdens de tienerjaren vaker neiging te hebben tot delinquent gedrag. Jongens die een goede relatie hadden met hun moeders, bleken als tieners goede relaties te ontwikkelen met hun vrienden.

"Jongeren die als peuter een moeilijk temperament hadden, bleken een conflictvolle relatie met hun moeder te ontwikkelen, waarbij er een laag niveau van samenhorigheid werd vastgesteld," merkt onderzoeksleider Christopher Trentacosta, professor psychologie aan de Wayne State University in Detroit, op. "Ook bleek dat moeders die een goede romantische relatie hadden met hun partner, ook met hun zonen een hechtere band te hebben die tijdens de hele kindertijd en adolescentie blijft duren."

"De resultaten laten veronderstellen dat een gelukte overgang van kindertijd naar adolescentie een hechte band vergt tussen ouders en kinderen en zo weinig mogelijk geconfronteerd wordt met conflicten," voert Trentacosta nog aan. "De resultaten hebben ook een impact op preventie en interventie. Gezinsgerichte programma's zouden zich moeten richten op het conflictniveau in de relatie tussen ouders en kinderen, zodat delinquent gedrag zoveel mogelijk kan worden vermeden en ook de relatie met vrienden kan worden geoptimaliseerd."

Gehechtheid aan bezittingen teken van onzekerheid

Personen die meer waarde hechten aan hun bezittingen, zijn vaak minder zeker in hun persoonlijke relaties. Dat is de conclusie van een onderzoek aan de Amerikaanse Yale University. Onderzoeksleider Margaret Clark, professor psychologie aan de Yale University, stelt daarbij dat de mens nood heeft aan een gevoel van veiligheid. Dat gevoel kan volgens Clark afkomstig zijn van materiële goederen of van positieve relaties. Indien men zich door anderen niet geliefd of aanvaard voelt, zal de waarde van materiële goederen volgens de onderzoeker stijgen.

"Wanneer mensen zich op interpersoonlijk vlak veilig voelen, blijken ze minder financiële waarde te hechten aan bezittingen," merkt Margaret Clark op. "Ik vermoed dat mensen er zich heel goed van bewust zijn dat ze niet alles nodig hebben wat ze willen verwerven of hebben. Maar mogelijk beseffen ze niet waarom ze dat doen. Mensen zijn sociale wezens met kwetsbaarheden en hechte relaties bieden bescherming. Maar een mens heeft ook materiële zaken - zoals voeding, kleding en onderdak - nodig om te kunnen overleven."

Er is volgens Clark dan ook een complex geheel dat de basis vormt voor het veiligheidsgevoel. "Maar wanneer men de nadruk legt op één van die bronnen, maakt men zich minder zorgen over de andere aspecten," voert de onderzoekster aan. Volgens haar kunnen de resultaten wetenschappers helpen om mensen met een dwangmatig aankoopgedrag te ondersteunen, maar het kan volgens haar ook een hulp zijn in het dagelijks leven, in het besef dat levensvreugde veel meer is dan het verwerven van bezittingen.