Vier uur lichaamsbeweging per week houdt werknemer mentaal gezond

Regelmatig lichaamsbeweging zou het humeur op de werkvloer aanzienlijk verbeteren en zelfs een burn-out en depressie kunnen voorkomen. Dat is de conclusie van een onderzoek van wetenschappers aan de Tel Aviv University. De onderzoekers merkten op dat niet-sporters het vaak met een depressie of een burn-out worstelen. De kans op problemen blijkt volgens de onderzoekers bovendien te verkleinen naarmate de frequentie van het bezoek aan de sportschool wordt opgedreven.

De onderzoekers merken op dat 2,5 uur per week sportactiviteit een als een minimum zou moeten worden bestempeld. "Vanaf die hoeveelheid sportactiviteit kan een positief effect worden opgetekend op het zelfvertrouwen en het arbeidsvermogen," wordt er aan toegevoegd. De Israëlische wetenschappers voegen er aan toe dat minstens vier uur lichaamsbeweging per week ideaal is. Die groep werknemers blijkt nagenoeg geen tekenen van mentale druk te vertonen.

De onderzoekers van de Tel Aviv University merken op dat bedrijven zouden moeten overwegen om een eigen sportschool te openen of om mee te betalen aan een sportschoolabonnement, zodat de werknemers gestimuleerd zouden worden om vaker aan lichaamsbeweging te doen. "Op de langere termijn betaalt deze investering zichzelf terug, omdat het ziekteverzuim daardoor in de toekomst gevoelig zal kunnen worden teruggeschroefd," voeren de onderzoekers aan.

Genen bepalend voor aanleg tot lichaamsbeweging

De overtuiging om aan lichaamsbeweging te doen, is mogelijk genetisch ingegeven. Dat is de conclusie van een onderzoek aan de McMaster University. De onderzoekers kwamen tot de vaststelling nadat bij muizen twee genen, die belangrijk zijn voor beweging, werden weggenomen. De betrokken genen zijn verantwoordelijk voor een enzyme dat wordt aangemaakt tijdens de lichaamsbeweging. De resultaten hebben volgens de onderzoekers belangrijke implicaties voor personen die het moeilijk vinden om aan lichaamsbeweging te doen.

"Muizen zouden normaal mijlen kunnen lopen," merkt Gregory Steinberg, professor geneeskunde aan de Michael G. DeGroote School of Medicine aan de McMaster University, op. "Maar zonder de betrokken genen bleken de dieren het slechts een heel beperkte afstand te kunnen volhouden. Het experiment leverde opmerkelijke resultaten op. Hoewel de muizen er allemaal hetzelfde uitzagen, konden we onmiddellijk de dieren aanduiden waar de betrokken genen waren verwijderd."

Onder meer bleek dat de betrokken muizen niet in staat waren om tijdens de beweging glucose in de spieren op te nemen. "Naarmate het individu activiteit steeds meer uit zijn leven verbant, gaat het basisniveau van fitheid bij de bevolking naar beneden," waarschuwt Steinberg. "Die passieve levenswijze zorgt er echter voor dat de spieren onvoldoende bewegings-enzymes aanmaken. Dat gebrek zorgt er op zijn beurt voor dat het moeilijker wordt om met lichaamsbeweging te starten."