Designers voelen zich aangetrokken door ongepolijste omgeving

De ongepolijste atmosfeer van een wijk is een essentiële voorwaarde om designers aan te trekken. Dat is de conclusie van een onderzoek aan de Concordia University en de University of Toronto naar Mile End, een multicultureel district ten noorden van het centrum van Montreal. De Canadese onderzoekers stellen daarbij dat een industriële structuur, nauwe stegen, etnische restaurants en cafés een magneet vormen voor culturele industrieën en designers. Er wordt aan toegevoegd dat lage rentes in die buurt deze sectoren ook verder in de omgeving verankeren.

"Mile End heeft een bijzonder diverse groep inwoners aangetrokken," merkt onderzoeksleider Norma Rantisi, wetenschapper aan het departement geografie en planning van de Concordia University, op. "Door het samenkomen van al die verschillende factoren wordt een levendigheid gecreëerd die creativiteit stimuleert." Dat heeft volgens Rantisi een aantrekkingskracht uitgeoefend op culturele industrieën, zoals animatiestudio's en ontwikkelaars van computergames.

De onderzoekers stellen dat Mile End een gedeelte van zijn aantrekkingskracht heeft kunnen behouden omdat het erfgoed-beleid van het stadsbestuur van Montreal ervoor gezorgd heeft dat een groot gedeelte van de oude gebouwen behouden kon blijven. Bovendien werd tijdens het grootste gedeelte van het laatste kwart van de voorbije eeuw een moratorium ingevoerd op de conversie van industriële gebouwen tot wooncomplexen. Ook kon worden vermeden dat het district het slachtoffer werd van gentrificatie, waarbij de opwaardering gepaard gaat met hogere vastgoedprijzen.

Grotere samenhang in wandelbare buurten

Wandelbare buurten zorgen voor een grote samenhang in de gemeenschap, een groter vertrouwen en een hogere levenskwaliteit. Dat is de conclusie van een Amerikaans onderzoek van de University of New Hampshire. Onderzoeksleider Shannon Rogers zegt dat dergelijke wandelbare buurten - waar bestemmingen zoals parken, speeltuinen, postkantoren, restaurants en vergadermogelijkheden op wandelafstand liggen - op alle gebieden van sociaal kapitaal betere scores halen dan andere stadswijken. Er wordt aan toegevoegd dat de meeste inwoners van wandelbare buurten zich ook gezonder en gelukkiger tonen dan bewoners van andere wijken.

"Wandelbaarheid is al in andere studies in verband gebracht met levenskwaliteit," merkt Shannon Rogers op tegenover het magazine Physorg.com. "Wandelbaarheid blijkt echter ook het sociale kapitaal te verhogen door de middelen en locaties te voorzien waarbij individuele bewoners met elkaar in contact kunnen komen, informatie kunnen delen en interacties kunnen onderhouden met personen die ze anders wellicht niet zouden tegenkomen. De onderzoekers kwamen tot de vaststelling dat de bewoners van deze buurten niet alleen meer locaties te voet konden bereiken, maar ook sneller deelnamen aan gemeenschapsactiviteiten en contacten onderhielden met vrienden.

"De onderzoekers stelden ook vast dat bewoners van deze wandelbare buurten veel minder geneigd waren om televisie als hun belangrijkste bron van ontspanning te bestempelen dan in andere wijken het geval was," merkt Physorg.com nog op. Rogers waarschuwt wel dat de inwoners van deze buurten specifiek gekozen hebben voor een dergelijke omgeving, zodat men volgens haar niet kan beweren dat de zogenaamde wandelbaarheid het sociale kapitaal van een omgeving versterkt. Maar het is volgens haar wel een belangrijk signaal dat in aanmerking genomen zou moeten worden bij het ontwerp van toekomstige woonwijken.