Geen enkel Europees land haalt geluksniveau van 50 procent

In geen enkel Europees land noemt de meerderheid van de bevolking zich gelukkig. Dat is de conclusie van een onderzoek van wetenschappers aan de Cambridge University. De Britse onderzoekers merken op dat Denemarken, waar 41 procent van de bevolking zich gelukkig noemt, de beste score laat optekenen. Zwitserland staat met een score van 31 procent op de tweede plaats, gevolgd door Oostenrijk (28 procent), Finland (27 procent) en Noorwegen (26 procent).

De slechtste score wordt opgetekend in Portugal en Rusland. Daar zegt amper 9 procent zich gelukkig te voelen, gevolgd door Slovakije (10 procent), Bulgarije (11 procent) en Oekraïne (13 procent). De Britse wetenschappers merken op dat het onderzoek werd uitgevoerd voor het uitbreken van de recessie en de crisis van de eurozone, zodat de actuele cijfers volgens hen mogelijk nog lager zouden kunnen liggen. In het algemeen wordt gesteld dat de bevolking van Noord-Europa het gelukkigste lijkt, gevolgd door Zuid-Europa en tenslotte Oost-Europa.

"Een aantal conclusies lijken bestaande stereotypes te bevestigen," merken de onderzoekers op. "Onder meer blijkt dat Zwitserland, Zweden, Denemarken, Oostenrijk en Duitsland de beste scores halen op het gebied van competentie. Ook bleek dat Rusland op het gebied van optimisme helemaal onderaan staat. Sommige landen laten echter grote variaties optekenen. Frankrijk heeft de hoogste score van heel Europa op het gebied van engagement, maar behoort op het gebied van zelfbeeld en positieve relaties tot het staartpeloton."

Anderzijds blijkt Spanje de hoogste score te halen op het gebied van zelfbeeld, maar laat ook de slechtste score optekenen op het vlak van competentie en vitaliteit.

Eén op drie Amerikanen voelt zich heel gelukkig

Eén op drie Amerikanen voelt zichzelf heel gelukkig. Dat is evenveel als vorig jaar, maar een lichte daling tegenover de twee jaar daarvoor, toen een score van 35 procent werd opgetekend. Dat is de conclusie van een onderzoek van het bureau Harris. De onderzoekers merken daarbij op dat het geluksgevoel bij de Amerikaanse mannen lijkt te dalen, terwijl bij de Amerikaanse vrouwen een stijging wordt opgetekend. Ook blijken oudere Amerikanen zich gelukkiger te voelen dan jongeren.

Uit het onderzoek blijkt dat 31 procent van de Amerikaanse mannen zich heel gelukkig voelt. Dat is een daling met 1 procent tegenover vorig jaar. Twee jaar geleden voelde echter nog 34 procent van de Amerikaanse mannen zich heel gelukkig. Bij de Amerikaanse vrouwen zegt 36 procent zich heel gelukkig te voelen. Dat betekent een stijging met 1 procent tegenover vorig jaar. Bij vijftigplussers zegt 37 procent zich heel gelukkig te voelen, terwijl dat bij vijfenzestigplussers nog verder stijgt tot 42 procent. In de groepen onder de vijftig jaar varieert het cijfer tussen 29 procent en 31 procent.

"Wanneer er echter ook rekening gehouden wordt met de respondenten die zich tamelijk gelukkig voelen, blijkt de score op te lopen tot 81 procent," merkt Harris op. "Ondanks de economische twijfels en de andere problemen voelen de Amerikanen zich dus niet echt ongelukkig. Uit het onderzoek blijkt bovendien dat vooral familie en vrienden daarbij belangrijk zijn. Twee op drie Amerikanen zeggen een sterke band te hebben met hun familie en 59 procent geeft aan dat zijn vriendschapsbanden bijdragen tot het geluk. Hoe groter dat netwerk, hoe gelukkiger men zich voelt in het leven."

Geluk wordt bepaald door individuele keuzes

Mensen die van hun gezin een prioriteit maken, zijn gelukkiger dan collega's die naar materieel succes streven. Dat is de conclusie van een onderzoek van wetenschappers aan de Melbourne University in Australië. Onderzoeksleider Bruce Headey merkt daarbij op dat duurzaam geluk niet alleen in de genen blijkt te liggen, maar ook in de keuzes die het individu in zijn leven maakt. Hij voegt er aan toe dat het onderzoek in tegenspraak is met de algemene perceptie, waarbij men ervan uitgaat dat geluk in grote mate bepaald wordt door de genen, de burgerlijke stand of de persoonlijkheid van het individu. In plaats daarvan blijken keuzes op het gebied van partnerkeuze, evenwicht tussen werk en vrije tijd, sociale activiteiten en gezonde levensstijl bepalend te zijn.